Zum Arabischen Coffe Baum

Zum Arabischen Coffe Baum staat midden in de binnenstad van Leipzig, in een gebouw dat als cultuur- en kunsthistorisch monument geldt. Boven de ingang prijkt een barokke sculptuur uit 1720: een oostelijke figuur die een kop koffie aanbiedt. Koffie stroomt hier al sinds 1711, ruim drie eeuwen koffiecultuur op hetzelfde adres. De eerste vermelding stamt zelfs al uit 1556, en geen café-restaurant in Duitsland draait langer onafgebroken door.

Aan de tafels kwamen door de eeuwen heen namen als Bach, Goethe, Schumann, Liszt, Wagner, Klinger en Mahler samen. Robert Schumann en andere musicologen troffen elkaar in de negentiende eeuw regelmatig aan een vaste tafel, de zogeheten Stammtisch. Ook in de DDR-tijd bleef het huis een ontmoetingsplaats: vanaf 1978 kwam het gezelschap van het Künstlercafé hier bijeen. Maximilian Schell, Mario Adorf, Bill Clinton en Kurt Masur brachten later een bezoek.

Binnen telt het huis zestien historische zalen, elk met een eigen verhaal. Naast het Schumann-Zimmer en de Kaisersaal vind je de Lehmannsche Stube, het Café Français en het Wiener Café. Een museum belicht er de koffiegeschiedenis van Saksen en Leipzig. De tentoonstelling loopt van strenge achttiende-eeuwse koffiehuisregels via de koffiecrisis in de DDR tot de mondiale handelsverbindingen rond de koffieboon. Melitta Bentz' koffiefilter, de legendarische Moka Efti, August de Sterke en de 'Gaffeesachsen' met hun 'Bliemchengaffee' passeren de revue. De begane grond is rolstoeltoegankelijk en heeft aangepaste toiletten. De museumzalen en enkele cafés op de bovenverdieping bereik je alleen via een smalle historische trap, want een lift ontbreekt. Wie naar buiten stapt, ziet boven de deur weer die oostelijke figuur, het symbool van koffie als cultureel geschenk aan Europa.