Hauptkirche St. Katharinen

Spójrzcie najpierw na barokowy hełm wieży, a potem na masywny trzon pod nim. Hauptkirche St. Katharinen stoi w Hamburgu tuż przy porcie i łączy dwie bardzo różne warstwy czasu. Do wysokości około dwudziestu trzech metrów mury pochodzą jeszcze z pierwszej świątyni, wzmiankowanej w dokumencie z 1250 roku. Uważa się je za najstarsze zachowane mury nadziemne w całym Starym Mieście. Kościół wyrósł na ziemi odebranej wodzie nowymi wałami, w dzielnicy szkutników i piwowarów.

Później dołączyli zamożni kupcy i liczni holenderscy uchodźcy religijni. Dla ludzi na wodzie wieża była znanym punktem orientacyjnym. Od 1890 roku wyspy Brook ustąpiły jednak miejsca wolnemu portowi i Speicherstadt, a parafia straciła ponad dwadzieścia tysięcy mieszkańców. W nocy z 29 na 30 lipca 1943 roku kościół spłonął podczas nalotów bombowych. Zewnętrzne mury odbudowano między 1950 a 1956 rokiem według dawnych planów. Wewnątrz ściany noszą do dziś ślady sztormowej powodzi z 1962 roku. Podczas remontu robotnicy odkryli też średniowieczny podwójny portal z połowy XIV wieku, którego nie notuje żaden zachowany plan budowlany.

Osoby na wózkach wjeżdżają do wnętrza bez barier. Najwspanialszą rekonstrukcją są wielkie organy, które Flentrop zbudował w latach od 2007 do 2013. Odtwarzają one dawny instrument, na którym Johann Sebastian Bach grał w 1720 roku, zachwycając się jego głębokim rejestrem principal. Składają się na nie 61 głosów i 4330 piszczałek. Aż 520 z nich to historyczne piszczałki, które przetrwały wojnę. Gdy organy zagrają, usłyszycie ocalałe głosy dawnego instrumentu wplecione w nową całość.