Wasserturm Hotel Cologne

W dzielnicy Altstadt-Süd, kilka minut spacerem od katedry i Muzeum Czekolady, wznosi się okrągła ceglana wieża: Wasserturm Hotel Cologne. Budowę rozpoczęto we wrześniu 1868 roku, a ukończono w 1872. Zaprojektował ją londyński inżynier John Moore, gdy rozrastająca się Kolonia potrzebowała czystej wody dla mieszkańców. Mury sięgają 35,5 metra wysokości i 34 metrów średnicy, a okrągłe okna i zdobione arkady nadają sylwetce niemal warowny wygląd. Mieszkańcy przezwali ją Kölsche Engelsburg, czyli kolońskim Zamkiem Świętego Anioła.

Zbiornik zamontowano na wysokości 25 metrów, składając go z kutych i nitowanych blach stalowych. Był wtedy największym płaskodennym zbiornikiem w Niemczech, a wieża pozostawała najwyższą tego typu budowlą w Europie. Pierwsza w Niemczech była para koncentrycznych zbiorników: wewnętrzna i zewnętrzna. Wewnątrz ciężar wody noszą radialne i pierścieniowe ściany ceglane. Do około 1930 roku wieża zaopatrywała miasto, zapewniając pierwszą od czasów rzymskich centralną sieć wodociągową. W czasie II wojny pociski zerwały najwyższą kondygnację, redukując ją do 27 metrów. Po wojnie przez lata stała jako ruina, a plan parkingu z robotami nie doszedł do skutku. Formalna ochrona zabytku obejmuje ją od 1983 roku. W połowie lat osiemdziesiątych grupa inwestorów postanowiła urządzić w niej hotel. Nad przebudową czuwał architekt Konrad L. Heinrich, odtwarzając arkady dachowe i pilnując surowej geometrii bryły, której wymagał konserwator. Trwała pięć lat i kosztowała około dwudziestu milionów marek. Otwarty w styczniu 1990 roku hotel zaoferował 88 pokoi: 44 dwuosobowe, 10 jednoosobowych i 34 apartamenty. Wnętrza ukształtowała paryska projektantka Andrée Putman, a hol o wysokości jedenastu metrów łączy poszczególne poziomy mostkami.

Pokoje i apartamenty urządzono każdy po swojemu, z motywami czerpanymi z inżynieryjnej przeszłości. Wokół budynku rośnie prywatny ogród, oddzielający gości od miejskiego gwaru mimo bliskości śródmieścia, a taras otwiera panoramiczny widok na Kolonię. W Bar Botanik na dachu wypijesz koktajl i zjesz przekąskę. Rok wypełniają art dinners, kuchenne imprezy z zaproszonymi szefami i grille w ogrodzie. Pod szklaną kopułą na najwyższym piętrze działała restauracja z dwiema gwiazdkami Michelin, a jej następczyni zdobyła jedną.