Palazzo Contarini del Bovolo

Pallati Contarini del Bovolo fshehet në një rrugicë të ngushtë të lagjes San Marco në Veneci, larg rrugëve kryesore. Brenda oborrit të vogël ngrihet një kullë cilindrike, të cilën e rrethon nga jashtë një shkallare spirale. Guaskën e kërmillit e formojnë tetëdhjetë hapa monolitikë që ngjiten rreth 26 metra kundër drejtimit të orës.

Familja Contarini e zgjodhi pallatin si rezidencë urbane, afërsisht në mes të rrugës ndërmjet Rialtos dhe Sheshit të Shën Markut. Ndërtesa nisi si fontego, një magazinë me banim, qysh në shekullin e katërmbëdhjetë. Ajo mori formën e sotme në shekullin e pesëmbëdhjetë, dhe historianët i japin meritën zakonisht Giovanni Candit. Disa prej tyre i japin pjesë edhe Giorgio Spavento për shkallarinë, të përfunduar më 1499. Harqet e saj ndërrojnë tullat e kuqe me gurin e bardhë të Istrës. Stili i përzier bashkon teknika gotike, kapitele të Rilindjes dhe forma bizantino-veneciane. Fasada kryesore shikon drejt Rio di San Lucas dhe ruan pamjen e vonë gotike. Oborri tregon ende kokat e pusëve, ndërsa muret mbajnë fragmente afreskesh me motive lulesh.

Më pas godina kaloi nga dorë në dorë. Në shekullin e nëntëmbëdhjetë ajo funksiononte si pension i drejtuar nga Arnaux Marseille, i njohur si il Maltese. Astronomi gjerman Ernst Wilhelm Tempel, mysafir aty, zbuloi nga kati i sipërm një kometë dhe Mjegullnajën e Meropës. Më 1849 pronari i fundit privat i dhuroi ndërtesën Fraterna dei Poveri di San Luca. Këto mure strehojnë selinë administrative të Istituzioni Pubbliche di Assistenza Veneziana. Edhe Orson Welles e filmoi si shtëpinë e Brabantios në filmin e tij Othello, më 1952. Ndërsa trupi kryesor ndalet në katër kate mbi përdhese, shkallaria shtrihet në gjashtë nivele. Vetë ngjitja nuk ofron asnjëherë pamje të Kanalit të Madh. Platforma e sipërme të shpërblen me pamjen e Bazilikës së Shën Markut dhe kambanores së saj.