Palazzo Contarini del Bovolo

Palazzo Contarini del Bovolo staat in de wijk San Marco, halverwege de Rialto en het gelijknamige plein. Het kleine paleis verschuilt zich in een smalle zijstraat, buiten de toeristische hoofdroutes. Tegen het gebouw wikkelt een wenteltrap zich als een slakkenhuis om een ronde toren. Zo'n open spiraal is in Venetië een zeldzaamheid.

Het gebouw begon in de veertiende eeuw als fontego, een pakhuis met woonfunctie. De familie Contarini, een vooraanstaand Venetiaans geslacht, maakte er in de vijftiende eeuw haar stadswoning van. Historici schrijven het ontwerp meestal toe aan Giovanni Candi: mogelijk had Giorgio Spavento een aandeel in de trap. In 1499 was de Scala Contarini del Bovolo voltooid, met tachtig monolithische treden die tegen de klok in omhoog lopen. Ze meet zo'n zesentwintig meter en wisselt rode baksteen af met witte steen uit Istrië. Gotische bouwtechnieken, renaissancekapitelen en byzantijns-Venetiaanse vormen ontmoeten elkaar in dit ene gebouw. De spaatgotische voorgevel kijkt uit op het Rio di San Luca. Beneden opent een arcade naar een kleine binnenplaats, waar oude waterputten staan.

Arnaux Marseille, alias il Maltese, richtte hier in de negentiende eeuw een pension in. Volgens het verhaal stond hij model voor Corto Maltese, de stripheld van Hugo Pratt. Een van de kostgangers was de Duitse astronoom Ernst Wilhelm Tempel. Vanaf de bovenste verdieping ontdekte hij er een komeet en de Merope-nevel van de Pleiaden. In 1849 schonk de laatste particuliere eigenaar het huis aan de Fraterna dei Poveri di San Luca. De Istituzioni Pubbliche di Assistenza Veneziana beheert het pand als administratief hoofdkwartier. Ook Orson Welles kwam er filmen: het paleis diende als huis van Brabantio in zijn Othello van 1952. Tijdens de beklimming kijk je tevergeefs naar de Canal Grande. Het terras bovenop beloont die moeite met een blik over de daken, richting de Markusdom en zijn campanile.