Palais Héraud

Palais Héraud të pret në zemër të qytetit të vjetër të Nicës. Rrugicat e ngushta të çojnë mes pallateve, kishave e kapelave të së njëjtës epokë. Këto ndërtesa mbajnë gjurmën e kryqëzimit midis Francës dhe Italisë. Barthélémy Héraud, anëtar i fisnikërisë vendase, e ndërtoi në 1757. Toka u bë e lirë pasi Ludoviku XIV urdhëroi prishjen e fortifikimeve në 1705. Nga kjo hapësirë lindi në 1717 plani urbanistik Villa Nova, i frymëzuar nga Torino. Fisnikët vendas nisën atëherë të ngrejnë pallatet e tyre: në thelb shtëpi banimi. Gjuha zyrtare e asaj kohe ishte italishtja, ku fjala palazzo thjesht thoshte ndërtesë. Familja mbante për vete një kat dhe jepte me qira katet e tjera.

Pallati zë një bllok të tërë dhe ka një kopësht të brendshëm. Pamja e jashtme është e thjeshtë, tipike për ndërtesat e shekullit tetëmbëdhjetë të lagjes Villa Nova. Dy detaje e veçojnë: portiku monumental i hyrjes dhe shkallët me heliksë të dyfishtë. Aty dy spirala të përdredhura njëra rreth tjetrës kujtojnë një fijë ADN-je. Godina ndryshoi pronarë disa herë: pas Héraudëve kaloi te familja Lascaris Vintimille dhe, me një martesë, te Malausséna. François Malausséna ishte sindiku i fundit sard i Nicës, pastaj kryebashkiaku i parë francez nga 1860 deri në 1870. Më vonë e trashëgoi familja Raiberti, një nga familjet e njohura vendase. Baroni Flaminius Raiberti u bë deputet, senator, president i dhomës e ministër nën Republikën e Tretë franceze.

Që nga viti 1794 godina shërben si seli e komunës. Dy vjet më vonë, në 1796, Napoleoni Bonaparte, i sapomartuar me Jozefinën de Beauharnais, qëndroi këtu. Ai udhëheqte Ushtrinë e Italisë dhe më 31 mars mbajti një fjalim për të ngritur moralin e trupave para nisjes së fushatës. Për mbi dy shekuj e gjysmë, këto mure kanë parë jetën e një familjeje fisnike dhe fjalimin para një ushtrie.