Chapelle de la Madone

Chapelle de la Madone stoi w Menton, tuż przy granicy z Włochami, i uchodzi za najstarsze miejsce kultu w mieście. Powstała w XI wieku, przy starożytnej rzymskiej drodze Via Julia Augusta. Naprzeciwko wznosi się Palais de Carnolès, dawna letnia rezydencja książąt Monako, dziś mieszcząca miejskie muzeum sztuk pięknych. Przez około cztery stulecia kaplica należała do rodu Grimaldi. Przy ołtarzu zobaczysz jedne z najstarszych herbów tego rodu poza Monako.

Kaplica tworzyła kiedyś serce większego majątku, razem z parkiem, pałacem i ogrodami Carnolès. Przez wieki miasto uznawało ją za jedno ze swych głównych miejsc pielgrzymkowych. Od 1863 roku posiadłość należy do Francji, a od 1994 roku sama kaplica do miasta. Raz groziła jej niemal całkowita rozbiórka, potem przyszły dekady opuszczoności. Widać to w murach: liczne pęknięcia i wyraźne ślady zniszczeń. Renowacją kierują architeci specjalizujący się w zabytkach, przy wsparciu Fondation du Patrimoine.

Plan renowacji przewiduje odbudowę pierwszej części, która niegdyś zniknęła, oraz wyeksponowanie barokowego retabulum z XVII wieku. Przód kaplicy pozostanie miejscem modlitwy, chór zaś pomieści wystawy i koncerty. Stary przedsionek przeniosą do skrzydła południowego, a nowy bruk odsłoni widok na kaplicę. Na miejscu średniowiecznego krużganka powstanie ogród różańcowy, zgodnie z życzeniem księżnej Grace. Otwarta dla wszystkich, kaplica utworzy kulturalny szlak z Palais de Carnolès i Tour de la Noria. Miejscowa legenda umieszcza tu grób mnicha Schiavone, zmarłego w 1530 roku. Miejsce jego spoczynku miało przynosić cudowne uzdrowienia, choć nikt nie wie, gdzie go szukać.