Arsenale Austriaco

Na łuku Adygi, naprzeciw zamku Castelvecchio, stoi w Weronie dawny arsenał artyleryjski Cesarstwa Austriackiego. Arsenale Austriaco wznoszono od 1854 do 1861 roku z inicjatywy feldmarszałka Radetzky'ego, a projektem kierował Conrad Petrasch, szef miejscowego biura fortyfikacji. Teren Campagnoli w dzisiejszym Borgo Trento wybrano nieprzypadkowo. W razie powstania trudno byłoby z miasta tu dotrzeć, a drogi i linie kolejowe ku Austrii biegły niedaleko.

Pierwotny plan przewidywał szesnaście budynków na 11 do 13 hektarach. Cięcia z 1859 roku ograniczyły budowę do południowej części z dziewięcioma gmachami na 6,9 hektara. Pawilon Dowodzenia stał w środku południowej strony, z biurami oraz salami trofeów i broni. Warsztaty kowali, stolarzy, kołodziejów i siodlarzy wypełniały dziedziniec, magazyny i stajnie zaś trafiły na boczne podwórza. Arsenał przechowywał i naprawiał broń ręczną oraz działa forteczne, a warsztaty wyrabiały jeszcze beczki, uprzęże i narzędzia polowe. Główna brama wypadała w linii mostu Scaligerów, a warsztat sztucznych ogni działał w samym Castelvecchio. W 1864 roku dobudowano tu wojskową szkołę pływania z prostym kwadratowym basenem. Podczas drugiej wojny światowej bomby aliantów mocno uszkodziły zabudowę, a Pawilon Dowodzenia odbudowano z żelbetu i cegły. Powojenne plany sięgały po rozbiórkę, lecz w 1975 roku przeważył pomysł parku, a wojsko opuściło teren w 1995 roku. Miasto przejęło kompleks formalnie dopiero w maju 2009 roku. Konkurs na rewitalizację wygrał w 1999 roku David Chipperfield, lecz pełny program odbudowy ostatecznie zarzucono.

Fragmenty murów i wież rozebrano w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, a jeden zrujnowany budynek zamieniono w kościół św. Franciszka z Asyżu. Basen dawnej szkoły pływania przetrwał w parku i po renowacji zakończonej w 2011 roku jest płytkim lustrem wody przy odnowionej fontannie. Na otwartej zieleni, w cieniu austriackich gmachów, spotykają się werończycy dokładnie tam, gdzie dawniej ćwiczyli żołnierze.