La Cubula

La Cubula is een klein, vierkant paviljoen in Palermo, ongeveer zes bij zes meter, opgetrokken uit keurig gehouwen stenen blokken. Spitsbogen in drie lagen doorbreken elke gevel, met op de middelste een sierband in verhoogd reliëf. De halfbolvormige koepel erop kleurt roze, een tint die de negentiende-eeuwse restauratie nog versterkte. Rond 1184, onder de normandische koningen van Sicilië, ontwierpen vermoedelijk Fatimidische architecten het gebouw.

Het Genoardo omsloot dit plekje ooit: een koninklijk park van Rogier II, vol tuinen, fonteinen en citroenperken voor het normandische hof. La Cuba en La Cuba Sottana hoorden bij dezelfde reeks 'sollazzi regi', koninklijke lustpaviljoens, en hier nam de koning met zijn gasten rust. De wateren die het kunstmatige meer Alberira voedden, lagen dichtbij, en wellicht liep een visvijver naar de grotere Cuba Soprana. Dat grotere bouwwerk ging later op in de zeventiende-eeuwse villa van Carlo di Napoli. Daarna veranderde de omgeving ingrijpend: het meer verdween, hospitalen en een bourgondische kazerne verrezen, en het terrein ging naar de Italiaanse staat. Restauraties in de jaren tachtig van de twintigste eeuw brachten een deel van de oorspronkelijke twaalfde-eeuwse kenmerken terug. Dikke muren en weinig vensters houden de siciliaanse zomerhitte buiten. De meeste vensters zitten aan de noordoostzijde, waar ze ooit koele zeebries vingen boven het omringende water. Je vindt het verhoogde motief ook terug in de Magione, op de kathedraal en op de campanile van de Martorana. Die gedeelde bouwtaal hoort bij de arabisch-normandische stijl die UNESCO in Palermo tot het werelderfgoed rekent.

Vanbinnen is het eenvoudig, al geven bogen en koepel de ruimte iets luchtigs. Je bekijkt het bouwwerk vanuit de tuinen van Villa Napoli, waar het vrij in het groen staat. Zo blijft er van dat koninklijke park één paviljoen over: een kubus van zes meter met een roze koepel.