Zeughaus

Ulm'in eski şehrinin doğu kenarında, taş ve sıvadan örülmüş geniş bir yapı topluluğu sizi karşılar: Zeughaus. Burası yüzyıllar boyunca Özgür İmparatorluk Şehri Ulm'un cephaneliğiydi, boyutu bile bu zenginliği ve gururu ele verir. Kökleri büyük olasılıkla on dördüncü yüzyıla uzanır, ilk yazılı kayıt 1433 yılına aittir.

Savunmanın gerektirdiği her şey bu duvarların ardında beklerdi: toplar, taş ve demir gülleler, bombalar, barut için kükürt ve güherçile. Yapı da zamanla büyüdü, 1522, 1596 ve 1616 çevresindeki eklemelerin ardından 1667'de Aslan Yapısı yükseldi. Savaş ve kriz dönemlerinde burası şehrin darphanesine dönüşürdü, 1704'te kare Ulm guldeni tam burada basıldı. Depolarda kale, köprü, değirmen ve makine modelleri de dururdu, bir bakıma bunlar kentin teknik hafızasıydı. Önündeki meydan kentlilerin yeriydi, 16. yüzyıldan 18. yüzyıla dek on dördüncü vatandaş bölüğünün yoklamaları burada yapılırdı. 1794 yılının dokuz Ağustos'unda imparatorluk birlikleri beş topu Ren'e taşımak istedi, kentin kadınları ve erkekleri yollarını kesti. Kent muhalefeti ilk kez o meydanda yurttaş hakları, söz hakkı ve eşitlik talebini yükseltti. Sonra şehrin imparatorluk çağı kapandı, 1797'de Avusturyalılar iki milyon guldenlik yükü ele geçirdi. 1805'teki Elchingen savaşından sonra bu nesneler bir daha görünmedi, 1808'de bina kışlaya dönüştü ve 1919'a dek öyle kaldı. İkinci Dünya Savaşı'nda bombalar Rönesans yapısını, Eski Zeughaus'u, yerle bir etti. Geriye güney alınlığının iki katı, uzun duvarların parçaları ve doğu kanadındaki Rönesans kemer kapısı göze çarpar.

Yetmişli yıllardaki restorasyonda bilinçli bir yol izlendi: yıkılan bölümler kısmen onarıldı, savaş izleri görünür bırakıldı. 1597 tarihli Reiterbau'da bunu net görürsünüz, bazı açıklıklar harabe durur ve cam cephe o kalıntılara bakışı açar. Bombalara en iyi direneni 1666 ve 1667 tarihli Aslan Yapısı'dır, sıva yüzeyindeki sgraffito süslemesi ayaktadır. Sütunlu salonunda ise değişen sergilere ve etkinliklere rastlarsınız. Yeni Zeughaus'un portalları barok ve Rönesans motifleri taşır, pencereleri çevreleyen sıva, kesme taş dokusunu taklit eder. Cam duvarın ardındaki taşlar, silah depolayan, para basan ve kapılarının önündeki meydanda hakları için ayağa kalkan bir şehri anlatır.