Lochheim

Lochheim terk edilmiş bir ortaçağ köyü ve Sandhausen beldesinin kuzeybatı kenarında, Heidelberg'e yakın bir noktada duruyor. Almanlar bu tür boş bırakılmış yerleşimlere Wüstung adını veriyor. Köy, Yukarı Ren ovasının kuzey kesiminin parçası olan Neckar-Ren düzlüğünde, Neckar'ın kumlu birikinti konisinin güney kenarındaki düz bir sırtta yer alıyor. Leimbach ve Landgraben dereleri onun kuzeyinden geçiyor, geniş kumul alanları ise güneyinde uzanıyor. Güneye dönüp baktığınızda gözünüze ilişen kumullar, 'Sandhausener Düne, Pflege Schönau-Galgenbuckel' adlı doğa koruma alanını da kapsayan Pflege Schönau ormanına ait.

Köyün ilk kesin yazılı kaydı 1131 yılına dayanıyor. Üstelik 1061'de kayıtlara geçen bir kilise kutsamasının da buraya işaret etmiş olması olası. Keramik buluntuları burada insanların 7. yüzyıldan beri yaşadığını gösteriyor. 1196 ile 1198 arasında Schönau Manastırı Lochheim'ı satın alıp onu bir Grangie'ye, yani manastıra bağlı bir çiftliğe dönüştürdü. 1208'de köyün kilisesi yıkıldı ve bu yıkım, yerleşimin manastır tarlasına dönüşümünün son adımını oluşturdu. Manastırın yöneticileri 1245'e dek kayıtlarda anılıyor ve toprağın tarımsal kullanımı 15. yüzyıla kadar sürdü. Sistersiyan keşişleri bölgede başka köyleri de manastır çiftliğine çevirdi ve eski sakinlerini çoğunlukla komşu yerleşimlere taşıdı. Bölgenin erken ve yüksek ortaçağda gümüş işlemeciliğiyle uğraştığına dair işaretler de var: Wiesloch'tan getirilen cevher burada işlenirdi.

Köyün asıl konumu 1993'te yeniden gün yüzüne çıktı. Manfred Löscher'in yönetiminde, Sandhausen Gymnasium'un öğrencileri arazi çalışmalarında 7. yüzyıldan 15. yüzyıla uzanan keramikler topladı. Hava fotoğrafları birkaç ev parselini, küçük bir salon kilisesini ve su dolu hendekleri olan bir alçak kaleyi ortaya çıkardı. Sandhausen'de ve Heidelberg'in Kirchheim semtinde, Lochheimer Straße gibi sokak adları bu köyü anımsatıyor. Siz bu sırtta durduğunuzda, ayaklarınızın altındaki kum yaklaşık sekiz yüzyıllık bir köyün izlerini saklıyor.