Arxiu de la Corona d'Aragó

Barselona'daki Arxiu de la Corona d'Aragó, Avrupa'nın en eski arşivlerinden biri: Aragon Tacı'nın kurumlarından kalan belgeleri yedi yüzyılı aşan bir geçmişle biriktiriyor. Kurum bugün iki binada, iki farklı görevle yaşıyor. 1549 ile 1557 arasında Kraliyet Sarayı'nın uzantısı olarak inşa edilen Palau del Lloctinent, protokol etkinliklerine, sergilere ve kurslara ev sahipliği yapıyor. Koleksiyonun büyük bölümü ve araştırma çalışmaları ise 1994'te Almogàvers Caddesi'ndeki modern binaya taşındı.

Bir kralın arşivi ilk kez 25 Ekim 1180 tarihli bir kayıtta anılıyor. Aragon Kralı II. Alfonso, 1194'te tacın hukuken geçerli evrakını toplamayı emretti. Bu emir, Liber feudorum maior adlı derlemeyi doğurdu: binin üzerinde belge, bazıları dokuzuncu yüzyıldan kalma. İlk gerçek depo 1255'te anılıyor ve dönemin tacının coğrafi merkezinde, Santa Maria de Sixena Manastırı'nda duruyor. Kral II. James, 1318'de tacın tüm topraklarının belgelerini tek çatı altında toplamak için Barselona'da yeni bir kurum kurdu. Yaklaşık otuz yıl tek merkez olarak görev yaptıktan sonra Zaragoza ve Valensiya'da ayrı arşivler devreye girdi. Habsburg yönetimi 1621'den itibaren Aragon ve Valensiya konulu dosyaları Kastilya'daki Simancas'a gönderdi. İspanya Veraset Savaşı'nın ardından merkezi rolü geri kazanma çabası başladı. Bugünkü biçimini iki yönetici çizdi: Javier Garma 1740'tan 1783'e, Pròsper de Bofarull 1814'ten 1849'a dek öncülük etti.

Raflarda kraliyet beratları, hukuk metinleri ile yönetim ve yargı kayıtları duruyor. 1291'de başlayan adalet mektupları dizisi, on dokuzuncu yüzyılın ortalarına dek sürdü. Hükümdarların özel mektupları ise "sigilli secreti" adlı seriyle Habsburg hanedanında son buldu. Orta çağ saraylarının idaresi, kültürü ve gündelik yaşamı bu belgelerde saklı. O saraylarda müzik yapan müzisyenlerin, şairlerin ve eğlence sanatçılarının adları bile bu sayfalarda geçiyor. Rehberli turlar size hem halka açık bölümleri hem de çalışma alanlarını gezdiriyor. Bu uzun ömür içinde koleksiyon, başka arşivleri vuran yangınları ve özensiz taşımaları hiç tanımadı. Çünkü her çağda bakımını üstlenen bir kadro hep görev başında kaldı.