Forte Porta Nuova

Në Veronë, rreth 1.100 metra nga Porta Nuova, Austria ngriti midis 1848 dhe 1850 një fortesë: Forte Porta Nuova. Forti quhej fillimisht Werk Clam, sipas kontit Eduard Clam-Gallas, komandant brigade nën Radetzky. Punimet i drejtoi majori Conrad Petrasch, drejtor i Zyrës Perandorake Mbretërore të Fortifikimeve në Veronë. Forti i përkiste fushës së parë të fortifikuar të qytetit, një unaze fortesash dhe kullash midis 1848 dhe 1856. Ai qëndronte në fillim të një aleje të gjatë me pemë, aty ku kryqëzoheshin rrugët nga Mantova dhe Legnago. Nga krahët e saj, artileria mbulonte rrugët dhe fushën midis Santa Lucia, Tomba dhe Tombetta.

Plani poligonal ndiqte një gjysmëoktagon të zgjatur dhe asimetrik, me një redutë qendrore dhe një tjetër të madhe prapa. Reduta qendrore ishte një segment kulle cilindrike me vetëm një nivel. Çatia prej dheu shërbente si platformë topash, dhe në katin e poshtëm artileria qëndronte brenda kazamatave. Bateritë e dy krahëve të kundërt gjuanin në dy nivele: një në kazamatë, një në ajër të hapur. Reduta e pasme, me plan kryq, dilte pjesërisht nga faqja e mbrapme si kaponier mbrojtës. Dy mure të mëvonshme i lidhnin redutat, duke mbyllur një oborr të sigurt me një pus për ujin. Dy portale me ura të ngritshme hapeheshin simetrikisht rreth redutës së pasme. Muri Carnot i veçuar, i përfunduar më 1859, mbronte fundin e hendekut të thatë me tre kaponierë. Armatimi përfshinte 14 topa dhe garnizoni i luftës arrinte në rreth 70 burra. Bashkë me Forte Palio dhe kullën Tombetta, fortesa formonte boshtin lindor të linjës së fortifikuar përgjatë lumit Adige.

Edhe kur u ngrit fusha e dytë, më 1861, ajo mbikëqyrte sektorin pas fortesave Dossobuono, Azzano dhe Tomba. Pas Luftës së Parë Botërore, fortesa u rrafshua plotësisht, meqë qyteti zgjerohej dhe nevojat ushtarake ndryshonin. Sot asnjë mur i saj nuk qëndron më këmbë. Rrugëtimi nëpër fortifikimet e Veronës fillon këtu, ku dikur 14 topa dhe rreth 70 burra mbanin kryqëzimin e rrugëve.