Synagogue de Nice

Sinagoga e Nicit qëndron në qendër të qytetit, afër bazilikës Notre-Dame, me fasadë prej guri në stil bizantin. Mbi hyrjen shquhet një dritare rozace e madhe. Aty lutet një bashkësi hebraike ortodokse, e cila ndjek ritin ashkenazi. Në rrugët Blacas dhe Alexis funksionojnë edhe dy vende të tjera lutjeje.

Paul Martin e projektoi, dhe ndërtesa u ngrit në 1885, me shenjtërimin një vit më vonë. Në prill 2004 ajo u regjistrua zyrtarisht si monument historik. Historia e hebrenjve në Nicë fillon në shekullin XIV, kur ata përmenden për herë të parë. Për shekuj ata duhej të mbanin një shenjë dalluese, të banonin në lagje të caktuara dhe të ushtronin pak profesione. Në 1733 komuniteti mori lejen të hapte një sinagogë në katin e tretë të godinës së vëllazërisë katolike Pénitents Noirs. Në bodrumin e saj funksiononte një mikva, banja rituale. Më vonë godina u shit dhe shuma ndihmoi financimin e sinagogës së tanishme. Pas Revolucionit Francez të vitit 1789 liritë u zgjeruan, por në shekullin XIX disa rregulla u rikthyen. Nën mbretin Karlo Albert, në mes të shekullit, kufizimet u hoqën plotësisht.

Gjatë Luftës së Dytë Botërore, statusi i zonës së demilitarizuar tërhoqi hebrenj nga pjesë të tjera të Francës dhe të Evropës. Kur nazistët pushtuan Nicën në 1943, rreth 5.000 vetë u arrestuan dhe u dëbuan brenda pesë muajve. Pas luftës, ardhësit nga Afrika e Veriut e çuan komunitetin në rreth 20.000 vetë. Në fillim të shekullit XXI ai numëronte më pak se 10.000. Restaurimi i madh përfundoi në 1988, dhe pesë vjet më vonë u vendosën xhamat me skena biblike. Sinagoga vazhdon të shërbejë si vend lutjeje dhe si dëshmi e pranisë hebraike në qytet. Xhamat erdhën mbi një shekull pas ngritjes së mureve.