Familie Gutter

Przed jedną z kamienic w Lipsku, wtopiona w bruk, leży mosiężna płytka, o którą łatwo się potknąć. Taki właśnie Stolperstein należy do rodziny Gutter. Helene i Isidor Gutter należeli do żydowskiej gminy Lipska i tutaj wiedli codzienne życie, zanim ich wywieziono.

Projekt artysty Guntera Demniga rozpoczął się w latach dziewięćdziesiątych i objął kraje całej Europy. Każdy kamień leży przed ostatnim, samodzielnie wybranym mieszkaniem osoby prześladowanej lub zamordowanej przez nazistów. Płytki podają imiona, często rok urodzenia, a niekiedy też informację, kiedy i dokąd deportowano daną osobę. W Lipsku skupiają się one zwłaszcza w dzielnicach Waldstraßenviertel i Gohlis, a razem tworzą rozproszony pomnik rozciągnięty nad całe miasto. Kamień trafia w bruk zwykle po krótkiej ceremonii, przy której bywają krewni albo okoliczni mieszkańcy. Zanim nazwisko wyląduje na mosiądzu, historia tej osoby przechodzi staranne badanie. O lipskie kamienie dbają wolontariusze, którzy je szorują, by nazwiska pozostały czytelne.

Wypolerowany mosiądz łapie światło, więc łatwo dostrzec taką płytkę podczas zwykłego spaceru. Ten niewielki kamień przywraca pamięć o ludziach, którzy tu żyli na co dzień, prosto na chodnik pod twoimi stopami.