Forte Preara

Forte Preara staat op een heuvel ten noorden van kasteel Montorio, op de kam die de Valpantena scheidt van het Mizzole-dal. De Oostenrijkers bouwden dit kleine polygonale fort tussen 1859 en 1860, toen het keizerrijk heel Verona liet versterken. De onregelmatige omtrek volgt de kronkel van de kam, zoals bij bergvestingen gebruikelijk is.

Het keizerlijk-koninklijke vestingkantoor van Verona hield toezicht op de bouw. Het fort werd een schakel in het tweede verschanste veld, de verdedigingsring die tussen 1859 en 1866 rond de stad verrees. Die ring was een antwoord op nieuwe kanontechniek: getrokken lopen en betere projectielen brachten het bereik van ongeveer twee naar vijf kilometer. Verdedigers schoven hun stellingen daarom verder naar buiten. De open batterij op de noordelijke kam schoot kruisend samen met de Massimiliane-torens op de Monte Gaina. Samen met de kasteelbatterij vormde het de laatste sterkte op de linkeroever van de Adige. De bewapening telde drie negen-centimeter achterladers en acht gladloopkanonen van verschillend kaliber. In oorlogstijd bood het plaats aan 120 infanteristen en 20 artilleristen, tezamen hooguit 140 man. De ommuring bestaat uit regelmatige veelhoeken, meestal zeshoeken, van lokaal tufsteen dat bewoners van de omliggende dorpen bewerkten. Baksteen omlijst de geweer- en kanongaten, en onder de wal liggen symmetrisch een bomvrij kruitmagazijn en een provisieruimte. Centraal in het complex vangt een ondergrondse cisterne regenwater op.

Later diende het als opslagplaats voor explosieven, wat de muren voor een tijd in stand hield. Nadat ook het leger was vertrokken, liet vandalisme sporen na. Vanuit het kasteel klimt een militaire weg naar de westelijke achterzijde, waar een vierkante kaponnière de aanloop bewaakt. Korte zijgalerijen verdedigen de gracht die de bouwers in de rots hakten. Door het poortgebouw loop je via een ronde bewakingsgalerij met schietspleten de binnenplaats in.