Újpesti lóvasút végállomás

In Újpest, waar stad en voorstad elkaar ooit ontmoetten, staat een gebouw dat zijn verhaal in ornamenten vertelt. De westgevel draagt bogen, kolommen en rozetten in reliëf, speels versierd als een romantisch kasteel. Dit is het Újpesti lóvasút végállomás, de eindhalte van de paardentram uit het midden van de negentiende eeuw. Het idee kwam van graaf Sándor Károlyi, die de ontwikkeling van de wijk sterk beïnvloedde.

De geschiedenis van de plek gaat verder terug dan de rails. Al in de jaren zeventig van de achttiende eeuw vermelden oude kaarten hier een herberg aan de stadsgrens, het Hutter Wirtshaus. Later diende het huis als jachtslot van de familie Károlyi, getuige van grensgeschillen en een veranderend landschap. In de jaren zestig van de negentiende eeuw groeiden de wijken naar elkaar toe en werd openbaar vervoer urgent. In augustus 1866 kwam de eerste tram hier tot stilstand. Kleurrijke vlaggen, muziek en een feeststemming reikten van stadscentrum tot buitenpost. Bouwmeester János Wagner tekende de definitieve plannen en leidde eind jaren zestig de bouw.

Intussen wisselde het gebouw van rol: het diende onder meer als restaurant en is allang geen station meer. Wie er even stilstaat, hoort bijna het getrappel van paarden en de stemmen van reizigers wier reis hier begon of eindigde. De maskers met gezichten van vrouwen en faunen kijken je van de gevel nog steeds aan. Elk gezicht is een bevroren echo van gelach, muziek en beweging.