Sæterhytten

Oslo'da, Bygdøy Kongsgård'un halka açık parkında, Dronningberget tepesinin üstünde erken İsviçre üslubunda bir yapı duruyor: Sæterhytten. Tepeden Frognerkilen'in üzerinden karşıdaki Ekebergåsen'e uzanan manzarayı görürsünüz. Bygdøy, kraliyetin de halkın da dinlendiği bir mesire olarak gelişti.

Hikâyesi su üstünde başladı: yapı, 1851'de, Oscarshall'la aynı dönemde kraliyet ailesi için banyo evi olarak suya indirildi. Bina, Peter Høier Holtermann'ın tasarladığı Oscarshall'ın kumsalı önünde bir mavnada demirli duruyordu, aile onu koyda dilediği köşeye çektiriyordu. Derken gemi kurtları mavnayı kemirmeye başladı, bakım giderleri kabardı. Banyo evi park pavilyonuna dönüştü ve 1862'de tepeye taşındı: Kraliçe Louise'in isteğiyle, kimi anlatıda eşi Kral XV. Karl'ın armağanı olarak. Açılışta üç Louise bir aradaydı: kraliçenin kendisi, annesi Hollanda prensesi Louise ve kızı, gelecekte Danimarka kraliçesi olacak, VII. Haakon'un annesi Louise. Oyun yazarı Henrik Ibsen açılış için bir şiir yazdı. 1866'da tepede bir müzik köşkü yükseldi, yapı kafeye döndü: süt ürünleri, hafif alkollü içkiler, güneye bakan teras. 1881'de kuzey ucuna bodrum ve mutfak eklendi, işletme böylece restorana dönüştü. Terastaki tuval çadırın yerini 1880'lerin sonunda hâlâ ayakta duran camlı veranda aldı.

İkinci Dünya Savaşı'na dek gözde bir gezinti yeri kalan bina, artan araç trafiği ve bakımsızlıkla gözden düştü. Kraliyet çiftinin 2007'deki yetmişinci yaş günleri için Norveç hükümetinin armağanı olan restorasyon, Mayıs 2011'de tamamlandı. Çevredeki park da dönemin peyzaj üslubuna göre yeniden düzenlendi. Sıcak aylarda burası özel davetlere açılıyor: konfirmasyon törenleri, doğum günleri, yaz partileri, küçük buluşmalar. Binayı Bygdø Kongsgård ile Norveç Kültür Tarihi Müzesi yönetiyor, Norveç onu kültür mirası sayıyor. Panoramik pencereler Oslo'ya bakıyor, ana odanın arkasında çoğu zaman büfeye dönüşen bir şömine odası ve küçük bir personel mutfağı bulunuyor. Ön tarafta müzik ve dans için ayrılmış sekizgen bir köşk, yeşil alanda banklar ve masalar var. İçerisi yirmi ile kırk misafir ağırlıyor, yerden ısıtma serin ilkbahar ve sonbahar akşamlarını yumuşatıyor. Alınlıktaki üç L'li monogram, o açılış günündeki üç Louise'yi hâlâ imzalıyor.