Sæterhytten

Op de Dronningberget, in het openbare park bij Bygdøy Kongsgård in Oslo, staat Sæterhytten, een paviljoen in vroege Zwitserse bouwstijl. Vanaf hier kijk je uit over de Frognerkilen en de Ekebergåsen, en panoramaramen halen dat uitzicht de hoofdruimte in. Al in 1838 stond hier een tijdelijk uitschenkpaviljoen, toegestaan door koning Carl Johan.

Sæterhytten begon op het water: van 1851 tot 1862 diende het als koninklijk badhuis op een ponton bij het lustslot Oscarshall. Architect Peter Høier Holtermann ontwierp dat lustslot, en het badhuis verrees tegelijk ermee. Paalwormen zorgden voortdurend voor nieuwe schade aan het ponton en het onderhoud werd te duur. In 1862 verhuisde het naar de heuvel, op verzoek van koningin Louise of misschien als geschenk van koning Karl XV. Vanaf 1866 diende het als café met melkproducten en lichte dranken, naast een nieuw muziekpaviljoen. In 1881 kwamen er een kelder en een keuken bij, zodat het als restaurant kon werken. Eind jaren tachtig van de negentiende eeuw maakte de zeildoektent als eetzaal plaats voor de glazen veranda die er nog steeds staat. Tot rond de Tweede Wereldoorlog bleef het een geliefd uitje, daarna ebbde dat weg door autoverkeer en verwaarlozing.

In 2011 gaf een volledige restauratie het huis zijn negentiende-eeuwse uiterlijk terug. De Noorse regering schonk die restauratie aan het koningspaar voor hun zeventigste verjaardagen in 2007. In de zomermaanden doet het dienst voor konfirmaties, verjaardagen en kleine feesten van twintig tot veertig gasten. Buiten staat een achthoekig paviljoen voor muziek en dans, en binnen houdt vloerverwarming koele avonden aangenaam. Wie omhoog kijkt, ziet in de gevel een monogram met drie L's voor de drie Louises van de opening in 1862. Het waren de koningin, haar Nederlandse moeder en haar dochter, die later zelf koningin van Denemarken werd. Henrik Ibsen schreef voor die openingsdag zelfs een gedicht.