Tempio della Vittoria

Milano'nun kalbinde sekizgen bir tapınak durur: Tempio della Vittoria. Bu yapı, Birinci Dünya Savaşı'nda yaşamını yitiren Milanolu askerlerin anısını yaşatır. Tapınağın planı, hemen yakındaki Sant'Ambrogio Bazilikası'nın atriumunu yansıtır. Musso beyaz mermeri, Duomo'dan San Lorenzo sütunlarına uzanan kent geleneğini sürdürür. Altındaki toprak bir zamanlar ilk Hristiyanlık dönemi şehitlerinin mezarlığıydı, savaşta düşenler böylece kadim şehitlerle aynı zeminde buluşur.

Tasarımı Giovanni Muzio üstlendi, Alberto Alpago Novello ile Gio Ponti de projeye katkı verdi. Yapım 1927 ile 1930 arasında sürdü ve tapınak, savaşın bitişinin onuncu yılında, 4 Kasım 1928'de kapılarını açtı. Girişte Adolfo Wildt'in büyük bronz heykeli yükselir: Aziz Ambrosius, ayağının altında yedi ölümcül günahı ezer. Yapının sekiz yüzü Milano'nun sekiz kapısına bakar ve savaş için kentten ayrılan askerlerin izlediği yolları anımsatır. Dört ana yüzün büyük kemerleri, savaşın her yılını kabartmalarla ve heykellerle canlandırır. Kemerlerin altında, cephedeki büyük muharebelerin adları sırayla okunur. Nişler arasında, savaş alanlarından getirilen toprağı taşıyan taş urneler sıralanır. Yan yüzler ise toprağı, suyu, ateşi ve havayı simgeler, küçük kemerli nişleri klasik üçgen alınlıklar taçlandırır.

Yapının altında, Mario Baccini'nin 1973'te genişlettiği üç katlı bir Sacrarium uzanır. Bronz levhalar burada on bin düşmüş askerin adını taşır. Yer altı salonu, savaşta can verenlerin naaşlarını da barındırır.