Tempio della Vittoria

In het hart van Milaan, vlak bij de basiliek Sant'Ambrogio, staat het Tempio della Vittoria. Het achthoekige gebouw in wit marmer uit Musso herdenkt de soldaten uit de stad die in de Eerste Wereldoorlog zijn gesneuveld. Giovanni Muzio tekende het ontwerp tussen 1927 en 1930, met bijdragen van Alberto Alpago Novello en Gio Ponti. Op 4 november 1928 werd de tempel ingewijd, precies tien jaar na het einde van die oorlog. Zijn plattegrond volgt het atrium van de basiliek ernaast. Die steen zet bovendien een oudere traditie voort: dezelfde die de kolommen van San Lorenzo en de Duomo kenmerkt.

De acht zijden wijzen naar de acht poorten van de stad, de routes waarlangs de soldaten vertrokken voor het Italiaanse leger. De vier hoofdzijden dragen grote bogen met reliëfs en sculpturen voor elk oorlogsjaar, naast de namen van de belangrijkste veldslagen. Tussen de nissen staan stenen urnen met aarde uit die slagvelden. De vier kortere zijden verwijzen naar aarde, water, vuur en lucht en krijgen kleinere boognissen met driehoekige frontons. Aan de ingang domineert een groot bronzen beeld van Adolfo Wildt, waarop de heilige Ambrosius de zeven doodzonden vertrapt. De plek zelf draagt oudere herinneringen: hier lag ooit een vroegchristelijke begraafplaats voor martelaren, waaraan het monument zijn gevallenen koppelt.

Het stilste deel van de tempel ligt onder de grond. Een ruim sacrarium strekt zich er uit over drie onderaardse niveaus, uitgebreid in 1973 door Mario Baccini. Die ruimte bewaart tevens de stoffelijke resten van gesneuvelden. In brons staan de namen van tienduizend gesneuvelde soldaten gegraveerd.