Tempio della Vittoria

W samym sercu Mediolanu, tuż obok bazyliki Sant'Ambrogio, stoi Tempio della Vittoria, pomnik poświęcony mediolańskim żołnierzom poległym w I wojnie światowej. Świątynię wznoszono od 1927 do 1930 roku z białego marmuru z Musso. Autorem projektu był Giovanni Muzio, a przy jego realizacji współpracowali z nim Alberto Alpago Novello i Gio Ponti. Otwarto ją 4 listopada 1928 roku, w dziesiątą rocznicę zakończenia wojny.

Ośmioboczny plan nawiązuje do atrium sąsiedniej bazyliki, a marmur wpisuje świątynię w tradycję kolumn San Lorenzo i mediolańskiej katedry. Pod samą budowlą kryje się jeszcze jedna warstwa: niegdyś istniał tu wczesnochrześcijański cmentarz męczenników. W ten sposób pomnik wiąże poległych żołnierzy ze starożytnymi męczennikami. Każdy z ośmiu boków wskazuje na inną bramę Mediolanu. Są to drogi, którymi żołnierze opuszczali miasto, by zasilić włoskie wojska. U wejścia góruje brązowy posąg Adolfa Wildta, przedstawiający św. Ambrożego depczącego siedem grzechów głównych. Cztery główne ściany mają wielkie łuki z reliefami i rzeźbami, po jednym dla każdego roku wojny, wraz z nazwami znaczących bitew. Między niszami stoją kamienne urny z ziemią przywiezioną z tych pól bitew. Pozostałe cztery strony przedstawiają żywioły: ziemię, wodę, ogień i powietrze. Zdobią je mniejsze arkadowe nisze zwieńczone klasycznymi trójkątnymi frontonami.

Wnętrze skrywa rozległe podziemne sacrarium, rozbudowane w 1973 roku przez Mario Bacciniego. Na trzech poziomach w głębi mieszczą się szczątki poległych oraz dziesięć tysięcy nazw wyrytych w brązie.