Chapelle Saint-Jean

Antibes'te, Akdeniz kıyısında, şehrin en eski ibadethanelerinden biri duruyor: Chapelle Saint-Jean. On yedinci yüzyılda inşa edilen bu şapel, başlangıçta hinterlandında elliyi aşkın kilise ve şapele sahip olan Lérins Abdisi'ne bağlıydı ve Aziz Vaftizci Yahya ile Nöbet Meryem'i kardeşliğine aitmiş. Ana gövdesi, kuzeyden güneye uzanan ve çift kemerlerle ayrılmış üç eşit bölmeye bölünmüş bir naostan oluşuyor; duvarları ise Provans şapellerinin sıcağı dışarıda tutma geleneğine uygun olarak yalnızca küçük pencerelerle delinmiş.

Yapının taşlarının altında daha eski bir tarih yatıyor: sunağın arkasındaki sekizgen bölüm, altıncı yüzyıldan kalma bir Merovenj vaftizhanesinin üzerinde inşa edilmiş olabileceğini düşündürüyor, tıpkı Fréjus'teki vaftizhaneye benzer bir biçimle. Girişindeki revak on sekizinci yüzyılda eklendi; kare kulesinin üstünde ise sırlı tuğlalarla kaplı küçük bir kubbe ve çan takımı yükseliyor. Revakın üzerindeki Aziz Rochus heykeli, Antibes'i salgınlardan koruduğuna inanılırdı.

Şapelin en çarpıcı yanı, kuşaklar boyunca sürüp gelen sahiplik hikâyesi: On sekizinci yüzyılda Antibesli tüccar Jean Antoine Cauvin'in mülkü oldu, kızı 1789'da burada Henri Guide ile evlendi, Fransız Devrimi'nden sonra kilise malı olarak el konulmasına rağmen Guide 1796'da şapeli geri satın aldı. O günden beri aynı ailede kaldı ve bugün bin bir yüzü aşkın torun ortak sahibi olarak burada vaftizlere, düğünlere ve cenazelere ev sahipliği yapıyor; 1989'da tarihi anıt olarak tescillendi.