Basilica dei santi Giovanni e Paolo

Në lagjen Castello të Venedikut ngrihet Bazilika e Shën Gjonit dhe Shën Palit, një nga kishat më të mëdha të qytetit. Venedikasit i thonë San Zanipolo dhe e njohin si kishën kryesore të dominikanëve. Ajo i kushtohet dy martirëve të hershëm të Romës, jo apostujve të Biblës. Doge Jacopo Tiepolo ua dhuroi tokën urdhrit në fillim të shekullit të katërmbëdhjetë. Sipas legjendës, një ëndërr me pëllumba të bardhë e shtyu dogen ta bënte dhurimin. Kisha e re u ngrit me tulla në stilin gotik italian dhe u përfundua në vitet 1430.

Portali kryesor i Bartolomeo Bonit të çon në një brendësi të gjerë plot me monumente varrimi. Nga shekulli i pesëmbëdhjetë qyteti mbajti këtu funeralet e çdo dogeje. Njëzet e pesë dogë prehen në këto varre, prandaj kjo kishë njihet si Pantheoni i Venedikut. Varret e Alvise Mocenigos dhe të Pietro Mocenigos dallohen për skulpturat e pasura. Monumente varrimi kanë lënë edhe Pietro dhe Tullio Lombardo. Piktura e altarit me Shën Vinçenz Ferrerin, punim i Giovanni Bellinit, mbetet ndër thesaret e brendësisë. Kapela e Ruzarit u ngrit në fund të shekullit të gjashtëmbëdhjetë për të kujtuar fitoren e Lepantos. Aty gjenden tri piktura të Paolo Veroneses: Marrja në qiell, Lajmërimi dhe Adorimi i Magëve. Një zjarr në vitet 1860 shkatërroi shumë nga pikturat e Tintorettos, të Tizianit dhe të Palma il Giovane. Në anën jugore, një kapelë e veçantë mban Madonnën e Paqes, ikonë bizantine që besohet se bën mrekulli.

Afër shtrihet Scuola Grande di San Marco, e cila funksionon si spital, dhe sheshi mbetet vend takimi për banorë e vizitorë. Hyrja është e mundshme edhe me karrocë rrotash. Kambanora mban tri kambana të akorduara në D madhor. Në të njëjtin shesh ju pret statuja kalëruese e Bartolomeo Colleonit, punim i Andrea del Verrocchios nga fundi i shekullit të pesëmbëdhjetë.