Basilica dei santi Giovanni e Paolo

In het sestiere Castello staat, aan een plein, een van de grootste kerken van Venetië. De Scuola Grande di San Marco ernaast huisvest inmiddels een ziekenhuis. De Basilica dei Santi Giovanni e Paolo, door Venetianen San Zanipolo genoemd, is de hoofdkerk van de Dominicanen in de stad. De stijl is Italiaanse gotiek: een enorme bakstenen constructie met een ruim interieur. De kerk is gewijd aan Johannes en Paulus, twee vroege martelaren uit Rome en niet de gelijknamige apostelen. Doge Jacopo Tiepolo schonk de orde het terrein, volgens de legende na een droom over witte duiven. De bouw begon vroeg in de veertiende eeuw en was in de jaren 1430 klaar.

Stap je naar binnen, dan openbaart zich een wijd schip vol graftombes en schilderijen. Vijfentwintig dogen liggen hier begraven, en sinds de vijftiende eeuw kregen ze er allemaal hun uitvaart. Velen noemen de kerk daarom het Pantheon van Venetië. De graftombes van Alvise en Pietro Mocenigo vallen op door hun uitgebreide sculpturen. Generaals, een dichter en de schilders Gentile en Giovanni Bellini vonden hier eveneens een graf. Van Giovanni Bellini hangt hier het altaarstuk van de heilige Vincent Ferrer. In de Rozenkranskapel hangen Veronese-doeken zoals De Verkondiging en De Aanbidding der Koningen. De eind zestiende eeuw gebouwde kapel herdenkt de zege bij Lepanto. Tintoretto en Titiaan gingen bij een brand in de jaren 1860 grotendeels verloren. De byzantijnse Madonna della Pace, waaraan men wonderkracht toeschrijft, kreeg een eigen kapel in de zuidbeuk. Een voet van de heilige Catharina van Siena behoort eveneens tot de relieken.

Buiten op het plein staat het ruiterstandbeeld dat Andrea del Verrocchio eind vijftiende eeuw maakte voor de condottiere Bartolomeo Colleoni. De basiliek blijft bovendien een actieve parochie en is voor rolstoelgebruikers toegankelijk. In de klokkentoren hangen drie klokken, gestemd in D-groot.