Ubiermonument

Ubiermonumenti është një ndërtim romak në Köln që të çon drejtpërdrejt në kapitujt e parë të qytetit. Rrëfimi i tij nis me ubët, një fis gjermanik që jetonte në bregun e djathtë të Rinit. Rreth vitit 20 ose 19 para erës sonë gjenerali romak Agripa i shpërnguli në bregun e majtë. Zhvendosja bënte pjesë në një strategji më të gjerë: rrugë të reja lidhnin vendbanime si Augusta Treverorum me Lugdunum, Lioni i sotëm. Vendbanimi kryesor, oppidum Ubiorum, mori formë me plan urbanistik romak që në fillim. Romakët zgjodhën kodrën e sigurt nga përmbytjet, pranë një ishulli të Rinit që ka zhdisparuar që atëherë. Prej tij doli qyteti që sheh sot.

Brenda këtij vendbanimi u ngrit Ara Ubiorum, altari i ubëve, qendër fetare e planifikuar për një provincë të madhe përtej lumit. Një dëshmi e vitit 9 të erës sonë përmend aty priftin gjermanik Segimundus, nga familja e Arminiusit. Mes viteve 9 dhe 30 dy legjione, Legio I Germanica dhe Legio XX Valeria Victrix, e mbanin zonën si territor ushtarak. Kthesa erdhi në vitin 50, kur Agripina e Vogël, e lindur këtu, e bindi perandorin Klaud ta shpallte koloni. Nën emrin Colonia Claudia Ara Agrippinensium, qyteti mori të drejtat e plota romake dhe u zgjerua me shpejtësi. Midis viteve 70 dhe 90 një mur 8 metra i lartë e 2.5 i trashë rrethoi 96 hektarë. Në shekujt e dytë e të tretë këtu jetonin rreth 20 000 njerëz. Kjo e bënte një nga qytetet kryesore të perandorisë veriut të Alpeve.

Ky ndërtim i mbijetuar është lidhja e drejtpërdrejtë me gjithë atë rrëfim, i hapur pa problem edhe për karrocat me rrota. Edhe emri i gjatë i kolonisë u shkurtua shekull pas shekulli, dhe prej tij mbeti vetëm Kölni.