Ubiermonument

Ubiermonument to rzymska budowla w Kolonii i pierwszy przystanek tej trasy. Obiekt jest dostępny również dla osób na wózkach. Wprowadza cię od razu w najstarszy rozdział dziejów miasta. Miejsce łączy się z Ubiami, germańskim plemieniem, które Agryppa około 20 lub 19 roku p.n.e. przenosi z prawego brzegu Renu na lewy.

Dopiero po kampaniach Druzusa, po 12 roku p.n.e., rozrasta się oppidum Ubiorum, zalążek przyszłej Kolonii. Rzymianie stawiają główną osadę na wzgórzu bezpiecznym przed powodzią, obok wyspy na Renie, która dziś już nie istnieje. Tuż po założeniu powstaje Ara Ubiorum, ołtarz Ubiów, przeznaczony na religijne centrum planowanej za Renem prowincji. W roku 9 n.e. służy przy nim germański kapłan Segimundus z rodu Arminiusza. Obok ołtarza kwaterują Legio I Germanica i Legio XX Valeria Victrix, a od 13 do 16 roku obóz jest kwaterą główną Germanika. Gdy w roku 14 umiera August, żołnierze próbują obwołać go cesarzem, ale on zostaje wierny Tyberiuszowi i uspokaja wojska. Przełom przychodzi w roku 50 n.e., kiedy Agrypina Młodsza, tu urodzona żona cesarza Klaudiusza, przekonuje męża do podniesienia osady do rangi kolonii. Colonia Claudia Ara Agrippinensium otrzymuje pełne prawa rzymskie i szybko staje się jednym z najważniejszych miast imperium na północ od Alp. Między 70 a 90 rokiem powstaje mur około ośmiu metrów wysokości, gruby na dwa i pół metra, otaczający około 96 hektarów. Za Domicjana miasto zostaje stolicą prowincji Germania Inferior i centrum handlu z terenami germańskimi poza granicami imperium. W drugim i trzecim wieku stolica prowincji liczy około 20 tysięcy mieszkańców.

Ocalała budowla łączy współczesne miasto z jego rzymskim początkiem. Najważniejsze nagrobki i dary grobowe z tamtych cmentarzy trafiają dziś do Muzeum Rzymsko-Germańskiego. Z pełnej nazwy kolonii z czasem zostaje samo dzisiejsze Köln.