Palazzo della Gran Guardia

Palazzo della Gran Guardia stoi przy Piazza Bra, największym placu Werony, tuż obok rzymskiej Areny di Verona. Wraz z Teatro Filarmonico pałac ukształtował oblicze tego placu. Na parterze ciągnie się 86-metrowa loggia: trzynaście arkad na masywnych, rustykowanych filarach. Bryłę zaprojektowano tak, by równoważyła pobliski amfiteatr.

W 1609 roku Giovanni Mocenigo, kapitan Werony, poprosił dożę Wenecji o zgodę na zadaszone miejsce zborne dla żołnierzy podczas złej pogody. Zgoda przyszła jeszcze w tym samym roku, a pierwsze fundusze na początku 1610 roku. W 1614 roku zabrakło pieniędzy i prace ustały. Prośba z 1639 roku o zatrzymanie dziesięciu tysięcy dukatów z podatków należnych Wenecji została odrzucona. Budynek pozostał niedokończony przez blisko dwa stulecia. W 1808 roku własność przeszła na miasto pod warunkiem ukończenia w ciągu trzech lat i przeznaczenia na siedzibę władz miejskich. Kierownictwo przejął inżynier Giuseppe Barbieri, lecz roboty ruszyły dopiero w czerwcu 1819 roku, już pod austriackim panowaniem. Ukończono wówczas piętro główne, wzmocniono fasadę i dobudowano monumentalne schody do wyższych sal. W 1848 roku przerwały je walki pierwszej wojny o niepodległość Włoch, a budynek zajęły wojska austriackie. Po ich odejściu budowę szybko dokończono, a ostateczny odbiór i wypłaty nastąpiły w maju 1853 roku.

O autorstwo spierano się jeszcze w XIX wieku: jedni widzieli tu rękę Michele Sanmicheliego, zmarłego na długo przed rozpoczęciem budowy. Projekt przypisuje się dziś Domenicowi Curtoniemu, który przez kuzyna Bernardino Brugnoliego przejął język architektoniczny Sanmicheliego, lecz wniósł też własne pomysły. Pary kolumn oddzielają piętnaście dużych okien na piętrze. Skrajne są węższe, osiem środkowych nosi trójkątne albo łukowe tympanony, a pięć centralnych, zamkniętych półkolem, jest wyraźnie większych. Wyżej biegnie pas metop i tryglifów, a attyka z prostokątnymi oknami oświetla dwukondygnacyjną salę w głębi. Pałac pierwotnie służył wojsku, dziś odbywają się w nim wystawy, konferencje i seminaria. Wiele kamieni w filarach loggii pochodzi wprost z samej Areny.