Ponte Scaligero

Verona'da Adige Nehri üzerinde uzanan Ponte Scaligero, bir kale köprüsüdür. Cangrande II della Scala, halk ayaklanırsa şatodan kaçmak için bu yapıyı muhtemelen 1354 ile 1356 arasında yaptırmış. Bu yüzden köprü doğrudan şatoya bağlanır ve ilk dönemde tek giriş, kale avlusudur. Orta Çağ askeri mühendisliğinin öne çıkan örneklerinden biri sayılan yapı, Castelvecchio'nun savunma sistemini tamamlar.

Üst bölümler Scaliger dönemi Verona'sının tipik kırmızı tuğlasından, alt kısımlar ise beyaz mermerden oluşur. Yaklaşık 120 metre uzunluğundaki köprü üç kemer taşır ve şatodan uzaklaştıkça kemerler kısalır. En büyük kemer neredeyse 50 metre açıklığıyla, inşa edildiği çağın dünyadaki en geniş köprü aralığıdır. Öteki iki kemer 29 ve 24 metre ölçüsündedir. Yapıyı iki devasa payanda taşır: biri 12'ye 19, diğeri 6'ya 17 metre. Uçlardaki beşgen kuleler yükselir ve üstte kırlangıç kuyruklu, Gibelino üsluplu mazgallar sıralanır. Nehrin suyu çekildiğinde antik parçalar belirir: korint başlıkları ve eski Avusturya cephaneliğine bakan girişte bir Roma mezar taşı.

18. yüzyılın sonunda Fransız askerleri, muhtemelen Visconti ya da Venedik Cumhuriyeti döneminden kalma sol kıyı kulesini yıktı. Avusturya yönetimi yıllarında köprü askeri işlevini sürdürdü ve halk, 1870'ten sonra saat kulesi yakınında açılan yeni bir kemerden geçmeye başladı. 24 Nisan 1945'te geri çekilen Alman birlikleri köprüyü Ponte Pietra ile birlikte havaya uçurdu. Mimar Libero Cecchini, 1949 ile 1951 arasında köprüyü nehir yatağından çıkarılan özgün tuğla ve taşlarla yeniden ayağa kaldırdı. Sol kule ise yeniden inşa çalışmasının dışında kaldı. Bugün köprüyü dilediğiniz an yürüyerek geçebilirsiniz ve tekerlekli sandalyeyle geçiş de mümkündür. Köprünün öteki ucu, şatosu ve müzesiyle Castelvecchio külliyesine bağlanır. Cangrande'nin ustabaşı Guglielmo Bevilacqua'ya, Aziz Martin'e ait olduğu söylenen bir kılıç hediye ettiği de anlatılır. Rivayete göre usta, köprü çökerse hemen kaçmak için açılış günü atının üstünde beklemiş.