St. Elisabeth-Kirche

Berlin'in Mitte semtinde, Invalidenstraße üzerinde St. Elisabeth-Kirche sizi karşılar. Karl Friedrich Schinkel'in 1830'larda tasarladığı dört banliyö kilisesinden en büyüğü burasıdır. Tek nefli, dikdörtgen planlı ve iki katlı sıvalı yapı, mimarın tipik antik Yunan üslubunu sergiler. Altı Dor sütunu, Invalidenstraße'ya bakan revakı taşır ve bu revakta "Des Herrn Wort bleibt in Ewigkeit" yazısı okunur. İki yarım daire biçimli ek, geriye çekik apsisi çerçeveler: bunlar 1860'tan kalma sakristi ile vaftiz şapelidir.

Kilise, 19. yüzyıl başında hızla büyüyen şehrin yeni semtlerine duyulan ihtiyaçtan doğar. Kral III. Friedrich Wilhelm, Schinkel'den kulesiz, sade ve düşük maliyetli binalar ister. Bu projelerin en iddialısı olan eser 1832 ile 1834 arasında yükselir ve 1.200 kişi alır. Açılış 28 Haziran 1835'te Veliaht Prenses Elisabeth'in huzurunda yapılır. İç mekânı başlangıçta üç yandan iki katlı bir ahşap galeri sarar. Carl August Buchholz'un orgu ve kasetli ahşap tavan bu düzeni tamamlar. Mart 1945'te müttefik bir hava saldırısı burayı yangın bombalarıyla vurur. Bu galeri, org ve tavan, alevlerde tamamen yok olur. Basitleştirilmiş bir yeniden inşa planına rağmen yapı onlarca yıl harabe kalır. Berlin'in birleşmesinden sonra başlayan restorasyon 1990'dan 2001'e kadar sürer ve çevresindeki parkı da kapsar. Bugün mekân ibadet yerine sanata açıktır: Sophiengemeinde, senatın kültür yönetimiyle erken ve çağdaş müzik konserleri, tiyatro, sergiler ve deneysel projeler düzenler.

Restorasyonun kapsadığı park da koruma altındaki bir anıttır ve Mitte'nin gürültüsüne karşı sakin bir mola sunar. Tekerlekli sandalye kullanan ziyaretçiler de binaya rahatça girebilir. Göz önünde bir çan kulesi yoktur, ama 19. yüzyılın sonunda üç parçalı dökme çelik çan takımı takılır.