Temple antoiniste

Në lagjen Saint Maurice të Nicës, midis Ray dhe Pasteur, qëndron Tempulli antoinist. Ai i përket një lëvizjeje fetare të themeluar në Belgjikë në fillim të shekullit të njëzetë. Arkitektura e tij përzien stilin neoromanik me atë neogotik, dhe timpani mbi hyrjen tregon datën e shenjtërimit.

Themeluesi i saj, Louis Antoine, lindi më 1846 dhe fitoi bukën si minator. Nga miniera kaloi te katolicizmi dhe më pas te spiritizmi, ku u bë medium. Rreth tij u mblodhën gjithnjë e më shumë njerëz që kërkonin shërim. Grupi i tyre mori emrin 'Vreshtarët e Zotit', dhe brenda tij ai quhej 'Ati'. Pas problemeve me ligjin ai i shkatërroi shkrimet e vjetra spiritiste. Në vend të tyre formuloi një mësim të ri: besim, vetëmohim, ndihmë. Qeveria belge e njohu antoinizmin më 1922 si veprimtari të dobisë publike me karakter fetar. Në juglindje të Francës këtë rrymë e përhap Juliette Vittart, e cila me motrën e saj mbante një pension në Monako. Vetë godinën e shenjtëroi 'Nëna' më 15 tetor 1931, të tretin të saj atë vit pas dy tempujve në Belgjikë.

Antoinizmi mbetet më shumë filozofi sesa fe e rreptë. Mësimet e tij flasin për barazinë mes burrave dhe grave, për solidaritetin dhe për rimishërimin, ndërsa materia është vetëm pamje. Brenda, një tabelë ruan shkrimet e 'Atit', të lexuara rregullisht përballë të pranishmëve. Gjithçka aty kryhet me lutje, për të shëruar dhe ngushëlluar këdo që vuan. Komuniteti i vogël i pret të gjithë pa pagesë dhe pa asnjë përpjekje rekrutimi. Kur u ngrit godina, gjithë rrethina ishte kopshte perimesh dhe pemëtore.