Frederik d. V mastekran

Frederik d. V mastekran stoi na wyspie Nyholm, w akwenie między Zelandią a Amagerem. Mosty łączą tu wyspy w całość zwaną Holmen. Flota duńska miała tu swoją główną bazę przez ponad trzysta lat. Gdy pod koniec XVII wieku liczba i wielkość jednostek przerosła stary port, król Chrystian IV kazał wznieść nowy właśnie tutaj.

Sam kran powstał między 1748 a 1751 rokiem, w czasach, gdy statki stawały się coraz większe i cięższe. Jego zadanie brzmiało: unieść statek pionowo i opuścić go na wodę drewnianym wysięgnikiem. Podstawą jest wieża murowana o pryzmatycznej bryle, a wysięgnik tworzą wielkie drewniane belki. Barokowy projekt pochodzi od Philipa de Lange, architekta holendersko-duńskiego, autora zamków, kościołów i budowli wojskowych. Ten sam architekt zaprojektował wartownię Nyholms Hovedvagt na północy, gmach z wielką wieżą zegarową z 1745 roku, gdzie gromadzono wojska i więźniów. Na wschód stoją trójskrzydłowe koszary marynarki z lat od 1908 do 1910, zaprojektowane przez Lauritsa Valdemara Birkmanda, oraz areszt Holmens Arrest. Między nimi leży mały placyk z trawiastym kręgiem. W samym środku stoi pomnik bitwy pod Kopenhagą, stoczonej 2 kwietnia 1801 roku między flotą duńską a brytyjską.

Na samym północnym cyplu wznosi się Batteriet Sixtus, fortyfikacja z murami i stanowiskami artylerii. Podobno właśnie stąd książę koronny Fryderyk śledził w 1801 roku przebieg bitwy. Przechadzając się po wyspie, trafisz na drewniane figury z dziobów dawnych okrętów. Najbardziej w pamięci zostaje kobieta w bieli, osłaniająca oczy dłonią przed słońcem, zdjęta z korwety Dagmar. Dagmar pływała od 1861 do 1901, mierzyła 53 metry i 500-konny silnik Baumgarten & Burmeister dawał jej dziewięć węzłów. Idąc dalej, dostrzeżesz jeszcze dwie kobiety: jedna trzyma bukiet, druga duńską flagę, obie mają złocenia, a ich pochodzenie pozostaje zagadką.