Grefsen kirke

Grefsen Kilisesi, Oslo'nun Grefsen semtinde, şehre yukarıdan bakan bir platonun üstünde duruyor. Norveççe'de langkirke denen uzun planlı bir kilise bu, güçlü beyaz kulesiyle uzaktan seçiliyor. Bu yüksek noktadan kente geniş bir manzara açılıyor. Binayı mimar Georg Greve tasarladı ve ağırlıklı olarak tuğladan inşa edildi. 3 Mart 1940'ta Piskopos Eivind Berggrav kiliseyi kutsadı. O günden bu yana Grefsen cemaatinin kilisesi olarak hizmet veriyor.

İçerisini sade tutmuşlar, renk ve ışık işi öne çıkıyor. Tavanda freskler, kor bölümünün vitrayları ise Oddmund Kristiansen'in yapıtı. Mimarın kardeşi Bernhard Greve'in tasarladığı cam duvar giriş holünü ana salondan ayırıyor. Duvarın üzerinde Eski Ahit'ten motifler taşıyan yedi yıldız dizili. Yapıda Norveç Romanesk gelenek okunuyor, ama pencereler o geleneğin tipik yuvarlak kemerleri yerine dikdörtgen. Sunak masasını ve vaaz kürsüsünü Rolf Tønsager tasarladı, sunaktaki haç Sigurd Nome'un elinden çıkıyor. Orgu 1940'ta Åsen'den Torkildsen kardeşler yaptı: çalgı otuz bir kayıtlı. 1965'teki büyük yenileme kiliseye kandilyonlar, kapılar ve daha yüksek kor pencereleri getirdi. Kristiansen üç yıl sonra bu pencerelere figürsüz vitraylar ekledi. Zemin malzemeleri de dikkat çeker: salon ahşap, kor ile sakristiler betonarme, giriş holü cilalı arduvaz.

Kulenin üç çanı Latince yazılar taşıyor, hepsini Olsen & Søn Nauen döktü ve minör bir akortta çalıyor. En büyüğü Vox Angelorum, yani meleklerin sesi: üzerinde Noel İncilinden bir dize var, barış çanı diye de anılıyor. Diğer ikisi Sancta Maria ile Sancta Margareta adlarını taşıyor. Emek de uzun soluklu: arazi 1922'de alındı, proje 1935'te hareketlendi, cemaat 1937'de kuruldu, temel 23 Eylül 1938'de atıldı. Yapı Norveç Kültür Mirası Direktörlüğünün koruması altında ve tekerlekli sandalyeyle de erişilebilir. Kilise tamamlanınca piskopos ona yaşayan umut kilisesi adını taktı.