Chapelle de la Miséricorde

Nice'in eski şehrinde, sarı cephesiyle çevresindeki evlerle aynı renge bürünen bir yapı göze çarpar: Chapelle de la Miséricorde. Bu barok şapel, 1747 ile 1770 arasında, Sardinya Kralı'nın tuz depolarının yükseldiği arsada inşa edildi. Yaptıran taraf Teatin tarikatıydı, projeyi ise Torinolu mimar Bernardo Antonio Vittone üstlendi. Onun getirdiği Piyemonte barok üslubu, kıvrımlı biçimleriyle cepheden iç mekâna kadar her ayrıntıda okunur.

Sınırlı arsa, yapımı beklenmedik bir çözüme yöneltti: kilise, üzerindeki manastırın altına yerleştirildi. İki bölümü birbirinden ayıran yuvarlak pencereler, yani oculiler, bu dikey düzeni ele verir. İçeride elips biçimli bir ana nef uzanır ve çevresine dört yan şapel, onlar da elips, dizilir. Kıvrımlı çizgiler, altın vurgular ve bol stuk işçiliği iç mekânı doldurur. Başınızı kaldırdığınızda kubbe tavanında sizi mavi zeminli bir fresko karşılar: resim, sanki açık havada bir kilisede duruyormuş hissini verir. Yapının yakın tarihi de sancılı geçti: 1980'de yakınında açılan bir yeraltı otoparkının ardından duvarlarda çatlaklar belirdi ve yapı tehlikeye girdi. 2002 ile 2003 arasında yürütülen restorasyonda temeller mikropellerle güçlendirildi. 2009'da sıra dış yüzeylere geldi: cepheler, çatılar, dökme demir heykeller, trompe-l'œil resimler, dış ahşap işler ve pencereler elden geçirildi.

Sakristide iki erken dönem eseri sizi bekler: J. Mirhalet imzalı bir Merhamet Madonnası ve aynı konuyu işleyen, Louis Bréa'ya atfedilen bir tablo. Nice piskoposluğunda o dönemden bilinen tek örnek olan 1442 tarihli bir ayin kitabı da Romain-Gary miras kütüphanesinde saklanır. Yapı, 30 Mayıs 1921'den bu yana tarihî anıt koruması altında. Tam karşısındaki Cours Saleya'nın merdivenlerine çıkarsanız, şapelin bütününü ve eski şehirdeki yerini bir arada görürsünüz.