Chapelle de la Miséricorde

Middenin de oude stad van Nice staat de Chapelle de la Miséricorde, een katholieke kapel met een gele gevel. Die kleur laat het gebouw opgaan in de huizen eromheen. Tussen 1747 en 1770 verrees ze op de plek waar eerder de zoutmagazijnen van de koning van Sardinië stonden. De Theatijnen gaven de opdracht, en de architect Bernardo Antonio Vittone uit Turijn tekende het ontwerp. Zijn Piëmontese barok herken je meteen aan de kromme lijnen en de rijke decoratie.

De ruimte was krap, dus de kerk kwam onder het klooster terecht: de twee bouwwerken stapelen zich boven elkaar op. De ronde vensters, de oculi, markeren de grens tussen die twee werelden. Binnen openbaart zich een ellipsvormig schip met vier eveneens ellipsvormige zijkapellen eromheen. Het interieur wemelt van gebogen lijnen, gouden accenten en stucwerk. De koepel draagt een fresco op blauwe achtergrond dat de illusie wekt van een kerk in de open lucht. In 1980 verschenen scheuren in de muren, na de aanleg van een ondergrondse parkeergarage dichtbij. Tussen 2002 en 2003 stabiliseerden micropalen de structuur. Vanaf 2009 kreeg de buitenkant een restauratie: gevels, daken, gietijzeren sculpturen, trompe-l'oeil-schilderingen, houtwerk en ramen.

De sacristie herbergt twee vroege voorstellingen van de Madonna der Barmhartigheid. Het ene werk is van J. Mirhalet, het andere wordt aan Louis Bréa toegeschreven. Een missaal uit 1442 berust in de erfgoedbibliotheek Romain-Gary, het enige bekende exemplaar uit die periode in het bisdom Nice. Sinds 30 mei 1921 geniet het bouwwerk bescherming als historisch monument. Vanaf de trap aan de Cours Saleya, pal tegenover de kapel, overzie je het geheel en zijn plek in de oude stad.