Blågårds Plads

Kopenhag'ın Nørrebro semtinde, kaldırım seviyesinin altına gömülü bir meydan sizi karşılıyor: Blågårds Plads. Çevresinde olgun ağaçların gölgelediği geniş bir gezinti yolu uzanır, çukurun köşelerinde ise merdivenler aşağı iner. Bir kenarda bina dizisi geri çekilir: çift merdivenli bir kilise, meydan seviyesinin biraz üstünde yükselir.

Yerin geçmişi 1706'ya dayanır: Danimarka prensi buraya tek katlı büyük bir malikane yaptırmıştı, çatısı mavi sırlı kiremitlerle kaplıydı. Bina el değiştirdikçe görevi de değişti: 1780'de kıyafet fabrikası, 1791'de öğretmen okulu oldu. 1807'de İngiliz bombardımanı sırasında hastaneye dönüştü, 1828'de ise Nørrebro'nun ilk tiyatrosu olarak hizmet verdi. Asıl yapı 1833'te bir yangınla yok oldu, semt ise Kopenhag büyüdükçe hızla yapılarla doldu. 20. yüzyılın başında burası şehrin en yoksul işçi mahallelerinden sayılıyordu. Meydan 1912 civarında, bir blok dolusu ticari yapının yıkılmasıyla açıldı. O dönem planlamacıları, sıkışan bu semte halka açık alan kazandırmayı hedefliyordu.

Çukurun duvarı boyunca ve köşelerde, aralıklarla 22 granit figür sıralanır. Hepsi gerçek boyundadır ve her yetişkinin yanında küçük bir çocuk durur. Yetişkin figürler arasında bir fıçı ustası, bir marangoz, bir demirci, koçla boğuşan bir kasap ve akordeon çalan bir adam var. Çoğu yetişkin kendi işine dalmış gibidir, çocuklar da onlara tırmanıp durur. Yalnız iki sahnede açık bir temas var: bir kadın çocuğuna balık gösteriyor, ötekisi ise bebeğini emziriyor. Köşelerdeki yuvarlak kaya kümelerinde ise çocuklar tek başlarına, çok daha hareketli oynar. Meydanın çevresi kafeler, şarap barları ve müzik mekânlarıyla tanınır. Yaz aylarında kurulan bit pazarında tezgâhlar eski kıyafetten kitaplara ve bisiklet parçalarına uzanır. Meydana çıkan Blågårdsgade boyunca vejetaryen kafeler ve küçük dükkânlar dizilir. Kiliseye çıkan çift merdivende iki çocuk grubu daha vardır: biri tavşanlarla, diğeri küçük baykuşlarla oynar.