Blågårds Plads

Blågårds Plads është një shesh publik në lagjen Nørrebro të Kopenhagës. Në 1706 princi Karl i Danimarkës ndërton një shtëpi njëkatëshe, mbuluar me tjegulla blu të qelqzuara. Prona ndryshon përdorim disa herë: në 1780 bëhet fabrikë rrobash, në 1791 seminar mësuesish. Në bombardimin anglez të 1807 shërben si spital, dhe nga 1828 bëhet teatri i parë i Nørrebros. Në 1833 një zjarr e shkatërron krejt shtëpinë. Mbi vendin e saj rritet qyteti: në 1886 ndërtesat e mbulojnë zonën. Në fillim të shekullit XX kjo është një nga zonat më të varfa punëtore të qytetit. Rreth 1912 qyteti shemb një bllok të tërë ndërtesash tregtare dhe lë vendin hapur.

Këtu të pret një shëtitore e gjerë rreth e rrotull, e mbjellë me pemë të vjetra. Në qendër një sipërfaqe e madhe e hapur ulet nën nivelin e trotuarit. Nga njëra anë, rreshtin e ndërtesave e prish një kishë e ngritur pak mbi shesh, me dy krahë shkallësh. Tërheqin syrin 22 skulptura graniti me përmasa njeriu përgjatë murit mbajtës dhe në qoshe. Ato tregojnë burra e gra në punë, secili me një fëmijë të ngjitur përkrah. Midis tyre njeh mjeshtër fuçish, marangoz, farkëtar, një kasap që lufton me një dash dhe një muzikant me fizarmonikë. Shpesh nuk qartësohet nëse i rrituri ia mëson diçka fëmijës apo shpërqendrohet prej tij. Në qoshet, ku zbresin shkallët, shkëmbinj të rrumbullakët mbajnë fëmijë që luajnë vetëm e me zjarr. Në shkallët e kishës dy grupe fëmijësh luajnë me lepurinj e bufinj.

Rreth sheshit rrinë kafene, bare vere dhe lokale muzike, dhe rruga Blågårdsgade rreshton dyqane e kafene vegjetariane. Gjatë verës, çdo të dielë, banorët mbushin sheshin me një treg: rroba të vjetra, libra, pjesë biçikletash. Të njëjtën frymë të përditshme e mban edhe graniti i skulpturave. Vetëm dy skena kanë lidhje të qartë: një grua ia tregon fëmijës peshkun, një tjetër e ushqen me gji.