St. Marienkirche

St. Marienkirche, Berlin'in en eski kiliselerinden biri olarak Alexanderplatz'ın yakınında durur. Kökleri on üçüncü yüzyıla uzanan bu yapı, Nikolaikirche ile birlikte kentin en eski ibadet mekânları arasında sayılır. Kuruluşunda Roma Katolik olan bina, 1539'da Reformasyonla birlikte Protestanlığa geçti. Kilise, Doğu Berlin'de Fernsehturm'un yakınındaki modern yüksek binaların arasında yükselir.

En eski bölümleri granitten, geri kalanı ise ağırlıklı olarak kırmızı tuğladan oluşur. Yerel tuğla gotik üslubunun izlerini taşıyan kilise, üç nefli uzun bir salon planına sahiptir. İçeri adım attığınızda geniş kemerler ve arkatlar, alçak tavana karşın ferahlık duygusu yaratır. Bu iç düzen, çağının dilenci tarikatlarının kiliselerinden esinlenir. Kule 1663'te Michael Mathias Smids eliyle barok bir biçime kavuştu. 1789'da ise Brandenburg Kapısı'nın mimarı Carl Gotthard Langhans, kiliseye neo-gotik bir düzenleme kazandırdı. İkinci Dünya Savaşı'nda hasar gören yapı, ardından birkaç kez onarıldı. Bina tüm bu değişimlere karşın aktif bir ibadet yeri olarak işlevini sürdürür.

İç mekânın en dikkate değer eserlerinden biri, 1484 dolayına tarihlenen Ölüm Dansı freskosudur. Fresko, ölümü toplumun her kesiminden insanla dans ederken gösterir. Bu sahne, orta çağın sık salgınlarının hatırasını taşır. İçeride bir de Flaman heykeltıraş Yaşlı Artus Quellinus'un yaptığı, Otto Christoph von Sparr'a ait anıtsal mezar durur. Yaklaşık 1510 tarihli oyma ahşap bir retabl da bunlara eşlik eder. Bronz vaftiz kurnasını ise 1437'den beri üç siyah ejderha taşır.