St. Marienkirche

St. Marienkirche stoi przy Alexanderplatz, wśród nowoczesnych wieżowców wschodniej części miasta, w pobliżu Fernsehturmu. Należy do najstarszych kościołów Berlina, obok Nikolaikirche, a jej początki sięgają trzynastego wieku. Najstarsze partie murów powstały z granitu. Niemal całą resztę pokrywa czerwona cegła, nadająca budowli rozpoznawalny wygląd.

Szerokie arkady optycznie powiększają wnętrze mimo stosunkowo niskich stropów. Długa trójnawowa hala, wzniesiona w duchu gotyki ceglanej, wzoruje się na kościołach zakonów żebrzących. Powstała jako kościół rzymskokatolicki, a w 1539 roku, w dobie reformacji, stała się świątynią protestancką. W 1663 roku Michael Mathias Smids nadał wieży barokową formę. Neogotycką przebudowę przeprowadził w 1789 roku Carl Gotthard Langhans, architekt Bramy Brandenburskiej. Kościół, uszkodzony w czasie drugiej wojny światowej, przeszedł później szereg prac restauracyjnych.

Świątynia pozostaje czynnym miejscem kultu, w którym nabożeństwa i wydarzenia łączą przeszłość z teraźniejszością. W środku czeka fresk Totentanz z około 1484 roku: śmierć tańczy na nim z ludźmi ze wszystkich warstw społecznych. Powstał w czasach częstych zaraz średniowiecza. Zobaczysz też rzeźbione w drewnie retabulum z około 1510 roku. Monumentalny nagrobek Otta Christopha von Sparr wyrzeźbił flamandzki rzeźbiarz Artus Quellinus Starszy. Brązową chrzcielnicę z 1437 roku podpierają trzy czarne smoki.