Krautturm

Krautturm, kulla e fortifikuar në anën juglindore të kështjellës që mbikëqyr Heidelbergun, ishte dikur pika e parë kryesore e mbrojtjes së kompleksit. Muret prej gurit ranor të kuq arrijnë gjashtë e gjysmë metra trashësi. Fillimisht kulla kishte rreth 28 metra lartësi, dhe në vitin 1610 u ngrit deri në 42,5 metra. Sot ruina qëndron afërsisht 33 metra e lartë.

Ludwigi i Pestë, që sundoi nga 1508 deri në 1544, e forcoi me kube veçanërisht të trasha. Vrimat për armët dhe oxhaqet e tymit tregojnë funksionin e dikurshëm si kullë topash. Kati më i poshtëm mbante barutin e kështjellës, detyrë e rëndësishme por e rrezikshme në kohë lufte. Ajo përbën një tërësi me Ökonomiebau, ndërtesën e thjeshtë funksionale ku funksiononin kuzhina, magazinat dhe një furrë buke. Gjatë Luftës së Trashëgimisë së Palatinatit, midis 1688 dhe 1697, trupat franceze u përpoqën ta shkatërrojnë kullën me eksplozivë. Përpjekja e vitit 1689 dështoi, por në 1693 një shpërthim i madh shkëputi rreth një të tretë të murit. Llaci doli më i fortë se vetë guri, ndaj muri i shkëputur rrëshqiti në hendekun e kështjellës si një copë e vetme. Kjo copë e madhe qëndron aty edhe sot.

Muri i çarë dhe gërmadhat në bazë e bëjnë prej kohësh motiv për piktorë e fotografë. Në 1779 Johann Wolfgang von Goethe e vizatoi nga ura mbi hendek, gjatë një pasdite me dukën Karl August. Ajo skicë mbetet më e hershmja e njohur e rrënojave.