Palais Lichtenau

Palais Lichtenau stoi w Poczdamie przy Behlertstraße, poza terenem Nowego Ogrodu. Król Fryderyk Wilhelm II kupił tę działkę w maju 1790 roku, podczas powiększania sąsiedniego parku. Klasycystyczną rezydencję wznoszono tu od wczesnego lata 1796 roku. Wysoki cokół dźwiga główne piętro, a całość wieńczy mansardowy dach. Budynek liczy się dziś wśród głównych świadków wczesnego klasycyzmu w Niemczech. Zauważ, że cztery elewacje różnią się od siebie: reprezentacyjna pozostaje strona północno-wschodnia, zwrócona ku ulicy.

Projekt przypisuje się raz Michaelowi Philippowi Boumannowi, raz Carlowi Gotthardowi Langhansowi. Boumann osobiście nadzorował roboty: dach stanął we wrześniu tegoż roku, wnętrza wykończono do wiosny 1797. Nad trzyosiowym ryzalitem elewacji głównej rozciąga się trójkątny fronton z płaskorzeźbą Johanna Gottfrieda Schadowa. Wewnątrz przetrwał pierwotny układ pomieszczeń, a część sal zachowała wykończenie najwyższej jakości. Od strony ogrodowej sień prowadzi do korytarza z dwoma arkadami, skąd rozchodzą się drzwi do pokoi. Pokój Palisandrowy kryje drewnianą boazerię, a Owalny Gabinet zachwyca niepowtarzalną dekoracją ścienną. Sala balowa o symetrycznym rozplanowaniu biegnie przez całą głębokość domu, a jej ornamenty naśladują antyczne płaskorzeźby. Sklepione komnaty w piwnicy służyły prawdopodobnie codziennym, praktycznym celom.

Pałac otwarto uroczyście 25 września 1797 roku, w samym środku sprawy o unieważnienie małżeństwa Johanna Friedricha Ritz z kochanką króla. O jego unieważnienie król wystąpił już w kwietniu 1796 roku. Wbrew powszechnym opowieściom budynek najpewniej nie powstał dla hrabiny Wilhelminy von Lichtenau, a ona sama nigdy tu nie mieszkała.