Parc Montsouris

Parc Montsouris leży w południowej części Paryża, w czternastym okręgu. Jean-Charles Adolphe Alphand ukształtował angielski ogród krajobrazowy na powierzchni piętnastu i pół hektara. To jeden z czterech wielkich parków, które Napoleon III i prefekt Georges-Eugène Haussmann rozstawili po stronach świata dla mieszkańców szybko rosnącego miasta. Oficjalną inaugurację miał w 1875 roku, choć otwarto go już w 1869 roku.

W środku czeka sztuczne jezioro z kaskadą, szerokie trawniki opadające skłonem oraz mnóstwo krzewów i kwiatów. Poza kasztanowcami i cedrami rosną też rzadsze gatunki: miłorzęby i albicje jedwabiste. Nad wodą żyją dzikie kaczki, gęsi, czaple i żółwie. Malownicze budowle rozsiane między drzewami zaprojektował Gabriel Davioud. Działają tu stacja meteorologiczna, kawiarnia i teatrzyk guignol. Aleje są dostępne również dla osób na wózkach, a w weekendy wypełniają je biegacze. Przy Boulevard Jourdan, na południowym skraju, stoi stacja Cité Universitaire linii RER B, skąd przesiadasz się na tramwaj 3a. Ta cała zieleń wyrosła przecież na dawnym kamieniołomie, a pod nią biegną tunele katakumb, wypełnione ludzkimi szkieletami.

W 1871 roku rozbił się tu obóz wojskowy podczas Komuny Paryskiej, a w czasach afery Dreyfusa odbywały się tajne spotkania. Pośród zieleni stoją Kolumna Pokoju Zbrojnego, posąg generała José de San Martína i pomnik francuskiego żołnierza poległego w drugiej wojnie światowej. Jest nawet kamienny znak wyznaczający paryski południk: jeden krok i stoisz dokładnie na tej linii.