Wasserkunst

Sercem barokowego Wielkiego Ogrodu w hanowerskich ogrodach Herrenhausen jest Wielka Fontanna, a zasila ją historyczny system tłoczenia, podnoszenia i prowadzenia wody, Wasserkunst. Wszystko zaczęło się w 1636 roku, gdy książę Jerzy z Brunszwiku-Lüneburga uczynił Hannower swoją rezydencją. Ogród rozwijał architekt i inżynier hydraulik Girolamo Sartorio, a wspierali go Brand Westermann i Marinus Cadart.

Początki przysparzały technicznych kłopotów: wody brakowało, a ciśnienie nie chciało współpracować. Wczesne zbiorniki zasilane drewnianymi i ołowianymi rurami nie spełniały zadania. W 1690 roku architekt Johann Friedrich de Münter zaproponował koło czerpakowe na rzece Leine oraz mechanizmy napędzane końmi, które miały podnieść ciśnienie. Przełom przyszedł za sprawą Gottfrieda Wilhelma Leibniza, który doradził odprowadzenie kanału z Leine i budowę tamy z kołem wodnym. Tama stanęła w 1718 roku, a dwa lata później fontanna sięgała już 35 metrów. Między 1863 a 1865 rokiem pierwotną konstrukcję zastąpiła mocniejsza maszyneria żelazna, z wielkimi kołami wodnymi i pompami z fabryki maszyn Egestorffa. Później elektryczna pompa dobiła strumień do 82 metrów.

Gruntowna restauracja ruszyła w 2013 roku, a zwieńczyło ją oficjalne ponowne otwarcie w czerwcu 2023. Na miejscu możesz poruszać się także na wózku. Co najlepsze, zabytkowe pompy nie są martwym eksponatem: od 2021 roku zaopatrują okalającą fosę w wodę.