Chapelle Saint-Sauveur

W zatoce Cannes, na wyspie Saint-Honorat, stoi Chapelle Saint-Sauveur, niewielka kaplica o ośmiobocznym planie. Wraz z Saint-Pierre, Saint-Caprais, Saint-Michel, Saint-Porcaire i La Trinité należy do zespołu opactwa Lérins, z którego przetrwało sześć kaplic z siedmiu. Znajdziesz ją w północno-zachodniej części wyspy, wśród gajów oliwnych, tuż obok przystani. Być może wszystkie razem służyły kiedyś liturgicznej procesji.

Życie religijne zaczęło się tutaj około roku 400, gdy schronili się na niej Honorat i Caprais. Wykopaliska pokazały ślady osadnictwa już z V stulecia. Pierwsza kaplica stanęła w późnym antyku: prostokątna, długa na siedem metrów, z półkolistą absydą. Teksty z tamtych czasów opisują życie wspólne mnichów i osobne cele dla pustelników. Z czasem jednak kaplica opustoszała: w jej wnętrzu odkopano jamę odpadową, a moneta z Al-Andalus datuje to opuszczenie na VIII wiek. Zbiega się to z najazdem Saracenów około 732 roku, w którym śmierć męczeńską mieli ponieść św. Porcaire i mnisi z Lérins. Mnisi wrócili na przełomie VIII i IX stulecia, lecz budynek, który widzisz dziś, wzniesiono dopiero na początku XI wieku. W 1787 roku opactwo zsekularyzowano, gdy żyło w nim już tylko czterech mnichów. Cztery lata później wyspę kupił Jean Alziary de Roquefort. W 1859 roku trafiła ona w ręce biskupa Fréjus, a restaurację klasztoru rozpoczęto dziesięć lat później.

Bryła ma około ośmiu metrów średnicy, a sześć ścian otwiera się w półkoliste nisze. Od wschodu domyka ją absyda, a półkolisty portal wejściowy stoi dokładnie naprzeciwko niej. Niektórzy dopatrywali się w niej baptysterium, lecz wykopaliska z 1948 roku nie odnalazły chrzcielnicy. Bardziej prawdopodobna pozostaje rola martyrium, miejsca pamięci o męczennikach. Od 12 lipca 1886 roku kaplica figuruje wśród chronionych zabytków. Gdy spojrzysz w górę, zobaczysz gwiazdę z promienistych żeber na sklepieniu z kamienia łamanego, dobudowaną w XII stuleciu.