Chapelle Saint-Sauveur

Voor de kust van Cannes, midden in de baai, ligt het eiland Saint-Honorat. Aan de noordwestkant, tussen de olijfgaarden en vlak bij de hoofdsteiger, staat de Chapelle Saint-Sauveur. Van de zeven kapellen van de abdij van Lérins zijn er nog zes over, waaronder Saint-Pierre en La Trinité. Monniken trekken zich hier al tussen 400 en 410 terug, als Honorat en Caprais het eiland opzoeken. Opgravingen tonen aan dat de plek sinds de vijfde eeuw bewoond is.

De eerste kapel op deze plek dateert uit de late oudheid: een rechthoekig bouwwerk van zo'n zeven meter met een halfronde apsis. Een afvalput binnen de muren verraadt een periode van leegte, en een munt uit Al-Andalus dateert die in de achtste eeuw. Die valt samen met de Saraceense aanval van rond 732, waarbij de heilige Porcaire en zijn monniken de marteldood sterven. Rond 800 keren de monniken terug, maar hun oude kapel ligt dan al in puin. Het huidige gebouw ontstaat vermoedelijk in het begin van de elfde eeuw, en het stervormige gewelf volgt in de twaalfde eeuw. Na de verkoop in 1791 wisselt het eiland herhaaldelijk van eigenaar. In 1859 koopt bisschop Henri Jordany van Fréjus het terug, en in 1869 begint de restauratie van de abdij.

De achthoekige plattegrond meet zo'n acht meter in doorsnede. Binnen openen zes zijden naar halfronde nissen, terwijl de oostzijde op de apsis uitkomt. De rondboog van de ingang staat er pal tegenover. Het gewelf boven je hoofd bestaat uit breuksteen, met ribben die als stralen uitwaaieren. Sinds 12 juli 1886 geldt de kapel als beschermd historisch monument. Misschien trok hier ooit een liturgische processie langs, van kapel naar kapel.