Palazzo della Ragione

Palazzo della Ragione stoi we Włoszech od niemal tysiąca lat i nadal wyznacza dwie strony placu, przy którym powstał. Jasna kamienna fasada i loggia z ostrołukami nadają mu wyraźnie średniowieczny charakter. Zaczął życie jako miejsce zebrań: ludzie gromadzili się tu, by radzić sprawami wspólnoty i podejmować decyzje. Należy do najstarszych zachowanych pałaców miejskich we Włoszech.

Pod rządami weneckimi pałac stał się sądem, w którym sędziowie rozsądzali spory mieszkańców. W 1513 roku pożar uszkodził budynek, a późniejsze przebudowy zmieniły jego sylwetkę. Najważniejszą z nich przeprowadzili od 1538 do 1554 Pietro Isabello i jego syn Leonardo. Parter otrzymał kolumny ze sklepieniami krzyżowymi, a wielka sala swój charakterystyczny dach. Po Wenecji pałac służył jako teatr, a od 1843 do 1928 jako biblioteka miejska.

W górnym piętrze czeka Sala delle Capriate, której dach podpierają siedem drewnianych dźwigarów. Ściany pokrywają freski z czternastego i piętnastego wieku, a część należy do kręgu Giotta. Przetrwały też fragmenty Siedmiu Mędrców Starożytności, namalowane przez Donata Bramantego w 1477 roku. Pod loggią, w marmurowej płycie podłogi, działa zegar słoneczny z 1798 roku: promień przechodzący przez gnomon wskazuje lokalne południe i datę. Dziś sala znów gromadzi ludzi: mieszczą się tu wystawy i wydarzenia, latem także sztuka współczesna z GAMeC. Gościły tu również prace Jenny Holzer i Rachel Whiteread. A po marmurze pod ostrołukami wędruje jasna kropka światła, jakby pałac mierzył własną historię.