Twee rustende duiven

Twee rustende duiven staat in het Rosarium Oudwijk, een rozentuin tussen het Wilhelminapark en het Hogelandsepark in Utrecht. Janko Berman maakte de sculptuur in 1985, en ze voegt een vredige noot toe aan het groen. Als groene oase verbindt het rosarium de parken rondom en biedt het bezoekers een stille plek.

De tuin ontstond tussen 1911 en 1913 als proefveld voor rozen, aangelegd in opdracht van de vereniging Nos Jungunt Rosae. Haar motto, 'rozen verenigen ons', vatte het doel samen: de roosteelt begin twintigste eeuw bij een breed publiek onder de aandacht brengen. Jan Denier van der Gon, plantmeester én tuinarchitect van de stad, tekende een symmetrische aanleg naar zeventiende-eeuwse voorbeelden uit Frankrijk en Italië. Bij de opening bloeiden zo'n tweehonderd rozensoorten tegelijk, en op een drukke zondag telde men soms vierhonderd bezoekers per halfuur. De barre winter van 1939 sloeg negentig procent van de rozenstronken dood, waarna de stad Utrecht het beheer overnam. Sinds 1957 onderhoudt de gemeente de tuin, die als gemeentelijk monument geldt en tot de oudste rozentuinen van Nederland behoort. De fontein in het midden stamt nog uit de tijd van Van der Gons eerste ontwerp.

Naast de duiven staat Vechtende Kalkoenen van Theo Mulder uit 1965, het tweede beeld van de tuin. Samen spannen ze een boog van actie naar rust, en juist dat contrast geeft het rosarium ritme. Berman liet ook elders sporen na in de openbare ruimte, zoals een slangenrelief voor het reptielhuis van Artis in Amsterdam. Voor een Utrechtse basisschool ontwierp hij bovendien De Beer van Utrecht. Op een van de banken vind je precies de rust die Berman in beeld bracht.