Elisabethentor

In de Stückgarten van het Heidelberger Schloss staat het Elisabethentor, een poort van rode zandsteen in de vorm van een triomfboog. Vanaf dit punt kijk je uit over de stad en de Neckar. De tuin eromheen was de privé-lusthof van Elizabeth Stuart, de koningin van Bohemen. Een pad loopt vanuit die tuin rechtstreeks naar de Engelse vleugel.

Keurvorst Friedrich V. liet de poort in 1615 bouwen als verjaardagscadeau voor zijn vrouw. De architect Salomon de Caus kwam met Elizabeths gevolg naar Heidelberg en ontwierp ook de Hortus Palatinus, de tuinen van het slot. Volgens de legende werd het bouwwerk in één nacht uit losse onderdelen in elkaar gezet, om Elizabeth de volgende dag te verrassen. Het geldt als het eerste gebouw van het slot in vroege barokstijl. In plaats van de strenge ordening van de renaissance toont hij de speelse, enigszins chaotische vormen van het maniërisme. Boven de boog prijkt een opdracht van Friedrich aan zijn veelgeliefde vrouw. Flora en Pomona, twee Romeinse godinnen, reiken Elizabeth hun gaven aan.

De vier zuilen zien eruit als boomstammen, compleet met takken, bladeren en uitgehouwen dieren zoals kikkers, hagedissen en eekhoorns. Friedrich en Elizabeth zochten samen naar die beestjes, zo gaat het verhaal. De zuilen staan ook symbool voor een liefde die vrij en natuurlijk kon groeien. Nog steeds hoort de poort bij het slot en zijn tuinen. Wie er vandaag rondloopt, ook in een rolstoel, kan dat zoekspel voortzetten.