Palau Moxó

In Barcelona staat Palau Moxó, een barok stadspaleis uit de achttiende eeuw. Het werd opgetrokken voor de familie Moxó, baronnen van Montcortès en later markiezen van Sant Mori. Op die plek stond eerst een bezitting van de familie Castelló. Een huwelijk halverwege de zeventiende eeuw bracht het huis naar de familie Graell. Toen Narcís de Graell eind achttiende eeuw stierf, nam zijn zoon Francesc het initiatief. Hij gaf meesterbouwer Francesc Mestres i Guitart de verbouwing in opdracht, waarbij de aankoop van aangrenzende gronden de bouwkosten flink opdreef.

Francesc zelf stierf kinderloos, maar zijn zuster Josepa was gehuwd met Francesc Bonaventura de Moxó i Ninot. Zo kwam het huis bij de Moxós, waar elke generatie eigen sporen naliet. Bijna drie eeuwen lang ontving het recepties en bijeenkomsten van de hogere kringen van Barcelona. Tot in de eenentwintigste eeuw bleef het een familiewoning, met Agnès de Moxó als laatste bewoonster. Na de verkoop liet de nieuwe eigenaar, Eduardo Rallón, het ombouwen tot luxewoningen en evenementenruimtes. Als lokaal cultureel erfgoed geniet het gebouw bescherming.

Wandel je door de grote stenen poortboog, dan kom je via een dubbel voorportaal met gewelven op de open binnenplaats. De vertrekken groeperen zich rond die hof, naast de voormalige stallen met bakstenen gewelven. Een dichtgemetselde boog in die hof stamt wellicht nog uit het vroegere Caçadorpaleis. De overdekte baroktrap, waarvan de gewelven rusten op toskanse zuilen, geldt als een van de mooiste van Barcelona. Hogerop omzoomt een galerij met rondbogen drie zijden van de hof. Op die verdieping ligt de negentiende-eeuwse bibliotheek, aangelegd waar vroeger de keuken stond. Het grootste vertrek, de Sala Sant Mori, toont een vermoedelijk achttiende-eeuws plafond met de dierenriem, de kunsten en de seizoenen. Daaronder hangt een kroonluchter van Baccaratkristal bij een vleugelpiano van Érard.