Palacete de Santa Catarina

Palacete de Santa Catarina, on sekizinci yüzyılda kiraya verilen bir yapı olarak başlayan tarihî bir yapıdır. Kont Verride, yapıyı yirminci yüzyılın başlarında saraya dönüştürdü. Merkez avludaki Paris esintili geniş kavisli merdiven, yapının en belirgin mimari unsurlarından biri olarak öne çıkar. Birinci kattaki soylu bölüm, dönemin eklektik zevkini yansıtır. Bu bölümde sıva süslemeleri, oyma ahşap, azulejo karoları ve kakmalı mobilyalar birlikte kullanılmıştır. Restorasyon, tarihî karakteri koruyarak yeni kullanıma uyarlama hedefi taşıdı. Teresa Nunes da Ponte’nin yönettiği proje, sarayı Verride Palácio de Santa Catarina oteline dönüştürdü. Kavisli merdiven, özgün zarafetiyle yeniden görünür kılındı. Yenilenen odalar ve ortak alanlar, süslü tavanları, ahşap zeminleri ve çini panolarını korurken çağdaş tasarım unsurları da ekledi. Proje, Valmor ve Belediye Mimarlık Ödülü’nde mansiyon aldı. Mevcut malzemelerin yeniden kullanımı ve yapısal bütünlüğün korunması, müdahalenin temel unsurları arasında yer aldı. Yapının başlangıçtaki konut tipolojisi değişse de mimari dili tarihî kökleriyle bağlantısını sürdürür. Çevredeki bahçeler ve Adamastor figürüyle ilişkilendirilen seyir noktası, sarayı kentsel miras bağlamına yerleştirir. Palacete de Santa Catarina, konut geçmişiyle otel işlevini aynı mimari hikâyede buluşturur.